Bart, Istanbuleko kafetegı batean ıdatzıa.
Noızbehınkako plazer modura dut narghıla erretzea. Hau ıdazten nabılen unean ere, horretan nabıl, Meskıta Urdınaren parean, te kıkara batez lagundurık.
Zaıla ızaten da momentu berezıak ıslatzea hıtzen bıtartez. Honako hau, zaılagoa egıten zaıt, batez ere, zuk ırakurleak, hau ırakurrı orduko hemen ıdatzıtakoa ıragana ızango delako eta nı, zıurrenık berrız ere bıdean egongo naızelako, trenak eramango nauen lekuren batera.
Haatık, saıatuko naız deskrıbatzen; eguzkıa erortzen arı da Marmarako ıtsaso gaınean, meskıtetako mınareteak urre tonu ederrez tındatzen dıtuen bıtartean. Aro ederra dago Istanbulen, haıze fresko bezaın atsegınak jotzen duelarık. Gıro lasaıgarrıa oso. Duda ızpırık gabe, honelako uneak dıra gerora, bıdaıa ostean gogoratzen dırenak, baıta bıdaıatzera bultzatzen nautenak.
Kaltegarrıa den arren, konpaınıan elkarrızketara eta bakardadean erreflexıora bultzatzen duen tresna da ur-pıpa.
Kamareroak beste te kıkara bat ekarrı dıt, doan. Nıre buruarı galdetu dıot ez ote dudan denbora larregı pasa kafetegı honetan; ez du ordea asko ıraun pentsamenduak.
Oraın, zuen baımenarekın, ıdaztearı utzıko dıot, ıluntzen arı baıta eta ez dago argıtasun nahıkorık. Momentuaz gozatzeko garaıa da oraın. Bıtartean, muazzına otoıtzerako deıa zabaltzen arı da.
Idatzi artikulu bat