Desplazatua

Pasa da eguna; martxoaren lehena. Nere kasuan urtarrilaren 12tik eta martxoaren lehenera bitartera iraun dau hauteskunde kanpainak. Luze, oso luze. Baina atzo bertan, iluntzean, jefeak (nagusiak) deitu zoztan eskerrak ematen. Lehenengotaz ipuina kontatuko zoztala esan zoztan. Behinola, bere herriko Perurena aita etxeko pasilloan jausi zanian, emazteak semeari laguntza eskatu zotzala altxatzeko eta aitxak gero, semeari, eskerrik asko seme.
Semia joan ei zan lanera eta bueltaka-bueltaka ibili jakola buruan aitxak eskerrak eman izana eta zela berak ez zotzan ezta 'ez horregaitxik' sinple bat pe esan. 'Ez gara etxian eskerrak emotekuak' ondorioztau zeban.

Ta hori guztia kontau ostian, "hortaz, Marijo, eskerrik asko egindako lanagatik" esan zoztan. Ta, neuk berai "eskerrik asko zuei, aukera emotearren".

Aparteko esperientzia izan da kanpaina arduraduna izatia, lanordu asko izan badira be eta ernegau be dezente egin doten arren. Jakin badakit jente askok nerekin ernegau dabela, marruka ibiltzen naizelako askotan, gehiegitan. Barkamenak eskatzea be tokatzen jat, hortaz, min egin bajat iñori ezta intentziño txarraz izan.