Desplazatua

Aurreko astean izan ziren gure artean Espainiako armadako soldaduak, maniobra militarrak egiten. Horrela saldu ziguten behintzat. Hala ere, nik ikusi nituenak bide bazterretik zihoazen auto istripuak eragiteko asmoz ez dakit, baina bai arriskuarekin. Gainera, joan zen eguaztenean, etxera bueltan iluntzeko 20:00ak aldera, Muxikatik Gernikara  bitartean harrapatu nituen haiek soldaduak, errepidearen alde bietan, kamuflaje jantziekin eta txaleko reflektante zatar horiek gabe. Kotxeko balaztan hanka-arrasto ona laga neban ba, sustuakin!

Eta etxean lagunari kontatu ostean, zera esan zidan: “tira, norbait zapaldu ezkero, lan istripua izan dela esan eta kitto!”.

Hurrengo goizean entzun nuen irratian zela kamioi batek hiru soldadu harrapatu zituen Autzaganen gora. Nik ere errepide hori hartu beharra neukan goizean eta ikusi ere egin nituen militarrak bide bazterrean geratuta batzuk, anbulantziaren ondoan, eta beste eztakit zenbat errepidearen alde bietatik mendantean gora. Berriz ere akordatu nintzen lagunak etxean esandakoaz: lan istripua.

Eta, gaur Patxitraperoren artikulua irakurtzen gogoratu naiz orduan buruan bueltaka izan nuen galderaz: soldaduena lan istripua al da? Profesioz ari dira armadan, lanbidez dira soldadu, hortaz, lanorduetan izandako istripuak lan istripu al dira? Eta horrela bada, urte amaieran zenbatuko ote dituzte lan istripuen kopuruan. Ez zen astelehena, Traperok zioen legez, baina umorez hartzeko modukoa bai behintzat; bai kasu honetan, ala?

 Eta ni armadako lan istripuez? Norbaitek entzunda (irakurrita) ere! Hainbeste urte Kakitzateko insumisoen artean, eta orain soldaduen lan baldintzekin bueltaka, ai ene!