Maratoiak narabil

Datorrena hartu beharra daukat. Ez dut entrenamendu bakar bat ere taxuz egin eta aste erabakigarria ezerezean geratu zait. Hau bai izan dela nahi eta ezina. Buruari ziria sartzen saiatu naiz egunero-egunero: "ahaztu ditzagun bezperako sentsazio txarrak gaur beste egun bat da eta". Alfer-alferrik. Gorputzak ez du nahi, ezin du, eta sasitik laparrera egin dut. Zoritxarra deitu gabe etortzen da, eta salatari eta laguna ere galdu dut egun hauetan. Ez dakit ni hain gaizki ikusita nekatu den edo nirekin batera erre den, baina markapasosa hondatu zait. Hau da bakardadea!

Atzo 18 kilometro egin nituen hiru erritmotan. Bezperan poliki ibili nintzenez atzo sasoiko nengoen, ustez. Usteak erdia ustel. Hasi bai sasoiko, baina bukaeran larri ibili nintzen. Ordubetera inguratzen naizenean hasten naiz ezinean. Hala ere, atzo osatu nuen entrenamendua. Gaur ezta hurrik eman ere. 32 kilometro egin behar nituen eta nekez iritsi naiz 25.era. Eskerrak maratoia ez den gaur izan! 15 egun falta dira eta nahiko lan badut gorputza indartzen.

Ez dut hamarrekoa hain erraz emango.