Nire etxeko leihoa

Gaur goizean Oñatin Aloñako III igoeran parte hartu dut. Lasterketa hau urteko garrantzitsuenen artean daukat sartuta (besteak Oñatiko Duatloi, Donostiako Maratoi erdia, Behobia-Donostia eta Oñatiko San Silvestreak dira).

Iaz egin nuen denbora eta postua hobetzea lortu dut. Nire marka 10 minutu eskas hobetu dut eta 170. postuan amaitu. Aurten gainera esan beharra dago parte hartzaile kopurua gainditu egin dela, 271 korrikalari irteeran.

Bero izan da nire etsai nagusia. Hasieratik tenperatura altuekin irten gara eta bide gora joan ahala ez du asko freskatu. Igoera gogorra izan arren, batez ere Urtiagainetik aurrera eta Gurutzera iritsi baino azken kilometroa, indarra erabiltzen denez eta gainera iristea nuenez helburu, tenperaturak ez dit egin min handia. Hori bai, iaz baino askozaz likido gehiago edan behar izan dut ibilbide guztian zehar.

Baina jaitsiera igoera baino gogorragoa izan da. Ni ez naiz oso trebea eta tenperatura altuak gogaitu egin nau momentu batzuetan. Gainera ezker abduktorea asko kargatu zait Gurutzetik Belarrera eta momentu batzutan ia geldirik nioan. Baina hala ere Oñatiko plazara iristea lortu dut asko sufrituz eta oso pozik.

Herrian korrika egitea oso berezia da. Aste batzuk lehenago hemen egindako lasterketekin gogoratzen naiz motibatzeko. Gainera familia ikusteko aprobetxatzen dut.