Nire etxeko leihoa

Kirola egitea gustatzen bazait bizitzaren zati garrantzitsu bat bezala ulertzen dudalako da. Ahal dudan gehienetan korrika, bizikleta edo igerian egiten dut. Bizitzak eta kirolak paralelismo asko daukate. Zerbait nahi bada borrokatu egin behar da. Zerbait nahi bada amets ezinbestekoa da amets egitea.

Pasa den larunbatean korrika egitera irten nintzen. Udaberria zoratuta dago (teorian ez zen oraindik udaberria baina...). Egia da zerua beltz zegoela. Ez zuen pinta onik. Edozein momentutan ekaitza egon ahal zitekeen. Eta ahal izan zen. Etxera iristeko ordu laurden inguru falta zitzaidan eta han hasi zen euria goitik behera indar handiarekin. Momentu horretan oinez hastea edo gelditzea ez zitzaidan burutik pasatu, nire helburua etxera iristea zen eta aurrera jarraitu nuen. Zenbaitek esan lezake zergatik atera nintzen eguraldiaren iragarpena ez bazen ona. Ados. Edo zergatik ez nintzen ezkutatu txokoren batean ekaitza hasi zenean. Errespetatzen dut iritzi horiek guztiak... baina ez datoz bat nire pentsamoldearekin. (kalera atera ez banintz orduan nire garunetan dauden ideiak bor-bor egongo lirateke. Ziurrenik orduak eta orduak pasako nituzke galdetzen zergatik ez nintzen kalera irten).

Beti aurrera eta etorkizuna ilun egon arren, egun hartan zerua zegoen bezala... ez gaitzate inork gure ametsak zapuztu!!! Ekaitza ari arren, beti aurrera!!!

Gaur urteko azken eguna. Askok ohitura dute korrika egiten amaitzeko gure lurraldean ospatuko diren San Silbestre lasterketa desberdinetan (Hego Euskal Herriko datuak: 1 Araban, 9 Bizkaian, 19 Gipuzkoan eta 9 Nafarroan). Gaur ez dut parte hartuko inongo San Silbestretan medikuak aholkatua. Kontuan izanda ez daukadala gauza handirik irabazteko kasu egingo diot. Hori bai, 1ean goizean-goiz eta txintxo-txintxo entrenatzera aterako naiz kalera :)

Kontuak horrela gaur mesanotxean ditudan liburuak aipatuko dizkizuet. Eta aldi berean gomendatu. Urtea amaitzeko edo hasteko era ona izan daiteke liburu bat irakurtzearena.

Euskal literaturari dagokionez eskuartean Joseba Sarrionandiaren Narrazio Guztiak (1979-1990) eta Harkaitz Canoren Twist. Biak 2011. urtean argitaratuak. Lehena liburuaren izenburuak aipatzen duen bezala erbestean dagoen autorearen lanen bilduma bat da, egokitua edo berritua garai berrietarako. Hasiera eman diot eta pinta ona dauka. Canori buruz ze esan dezakegu? Orain dela bi urte baino gehiago istoriorik argitaratu gabe eta badakigu kalitate handiko lanak egiten dituela. Beraz sumatzen dut argitaratutako azken lana ere ona izan daitekeela.

Gaztelaniazko literaturan Adiós, Hemingway daukat, Leonardo Padurarena. El hombre que amaba a los perros liburua hartu nahi nuen baina ikusita autore orain eskuartean dudan liburua argitaratu zuela urte batzuk lehenago eta leku geografikoa berdina dela, erabaki dut idazlearen inguruko istorioa irakurtzea lehenago.

Irakurketa politiko bezala, eta Durangon ikusi ondoren, James Conellyren Klase Zapalduak Irlandaren Historian, Euskal Herria Sozialista eta Federico Engels Fundazioaren eskutik argitaratua. Alderdi Laborista fundatu zuena sindikatuen eta langile klasearen oinarriaren bermearekin eta XX. mendeko bigarren hamarkadako Irlandako uholde iraultzaileak hasi baino lehenago idatzia.

Hori da daukadana nire mesanotxean. Ze iruditzen zaizue? Espero irakurketa horiek interesgarriak izatea. Esan bezala, adibidez Sarrionandiaren liburuarekin, hasiera eman diot eta momentuz baikor sentitzen naiz nire iritzian.

Urte amaiera on bat izan eta hasiera ea hobeagoa izaten duzuen!

**BTR**

Testu prozesatzailea irekitzea eta orria txuri amaitzea hau ixten duzunean... edozein idazleren amesgaizto da. Zorionez beti egoten dira komodinak diren gaiak. Blogetan idazteko gogo handirik edo inspirazio momenturik ez badugu MEMEak existitzen dira (artxibora jo dut eta soilik blog honen hasierako momentutan erabili nuen errekurtso hori – eta ez nintzen izan bakarra).

The Indezents-eri irakurri diot MEMEa. Bertan aipatzen du bere aurpegi-liburuko horman lagun batek idatzi ziola jartzeko bera jaio zen asteko arrasatzen zuen kanta amerikar listetan (nire aurpegi-liburuan lagun batek ere hori egin dit). Instrukzioak honakoak dira:

1) Bilatu ezazu estekea honetan jaio zinen egunean number one-an zegoen kantua zein zen.

2) Bilatu ezazu youtuben

3) Jarri ezazu zure horman inongo lotsarik gabe

Operazio hori gauzatu ostean nire kanta Princes & The Revolution taldearen Kiss kanta. Harrigarria badirudi ere, eta gaur egun youtuben dena egon arren, ez dut aurkitu!! (Bertsio modernoak omen daude...). En fin, batenbat atsegina izango balitz eta kanta hori lortu asko eskertuko nioke ;)

Besterik gabe kontatuko didazue zein den zuen kantua. Ondo amaitu urtea eta hobeto hasi!

Gaurko eguna berezia da. Egunkaria erosi ezin duzun eguna derrigorrean berezia izan behar du. Nola igaroko dugun galdetzen digute askok gure inguruan (eta ez soilik inguruan, aurpegi-liburuan izena emanda baduzue ikus dezakezue komunikabide ezberdinek galdera hori egingo dutela).

Zorionez anormaltzat* diren egoera ugari egoten dira egun honen inguruan. Urteak aurrera egin ahal zantzu erlijiosoa galtzen doa Gabonetako festen inguruan (urtetik urtera sinestun kopurua jaitsiz doa eta hori nabaritu egiten da). Baditut lagun batzuk horrela pentsatzen dutenak eta hala ere aipatzen dute ondo pasatzen dutela.

Beste egoera anormalak gaurko egunean lan egin behar dutenak izaten dira. Ezin dugu ukatu. Hamaika zerbitzu daude eguneroko bizitza normaltasunarekin jarraitzeko: ospitaleetan, autopistetako ordainsarietan, komunikabideetan, anbulantzietan, suhiltzaileetan eta abar luze batean lan egiten duten gizon emakumeak. Gainera zenbait tokitan sorpresa pozgarriak aurki ditzakezu eta adibidez gaur goizean Oñatin herriko irratia entzuteko aukera izan dugu. Ohitura bilakatu da eta oñatiarrok badakigu urtero abenduko herriko aldizkaria jasotzean programa honen berri emango digutela. Bi ordu oñatiarren egun honen gorabeherak entzuten: etxe desberdinetara joan eta Olentzerok zer utzi duen aipatuz, herriko farmaziara joan jakiteko ea zer nolako jende mugimendu egon den, eta beste hainbeste gauza egin dituzte.

Gustatuko litzaidake aipatzea azken egoera edo zeregin anormal bat egun honetan: kirola egitea. Aurten ez naiz animatu goizean jaiki eta ariketa fisiko pixka bat egitera (baina beste gauza batzuk egin ditut horren ordainez). Orain dela bi urte Kontxako hondartzara hurbildu nintzen igeri egitera eta badakit aurten txapelketa txiki bat ere antolatu dutela. Eta igeriketatik aparte, korrika lasterketaren bat ere egon da.(Getxon eta Iparraldean). Beraz, datorren urtera begira, espero dut etxean ez gelditzea eta kalera irtetea.

Besterik gabe, gogoeta txiki hauen ostean, oporrak dituzuenok igaro egun on batzuk. Ondo amaitu urtea eta ea hobeto hasten duzuen.

**BTR**

*Anormal hitza aipatu dut egun hauetan zehar komunikabide handiek saldu digutena da eguberriak familian ospatu behar dela, mahai baten inguruan, izugarrizko afaria eta janaria montatuz, derrigorrean Olentzerok zerbait jaitsi behar du menditik horrek suposatzen duen kontsumismo mugagabearen defentsa sustatuz... Baina aipatu bezala gauzak aldatuz doaz ;)

Atzo Donostiara gerturatu nintzen hainbat arrazoiengatik. Arrazoi nagusia: Igeriketa Entrenatzaile Nazional I maila titulua lortzeko azterketa. Gero arratsaldean Kontxako hondartzan Atletico San Sebastian taldeak orain dela urte gutxi errekuperatutako krossean parte hartuko nuen.

Udazken amaiera / Negu hasiera Euskal Herrian badakigu zer dakarren (hala ere izan urte honetako udazkena ez da “normala” izan). Txingorra, euria, haizea, mendi gailurretan elurra... horiek izan ziren atzoko eguneko osagaiak. Donostiak gainera baditu kanpotarrentzat hainbat faktore eguna gogortu dezakeena. Garrantzitsuena: aparkatzeko arazoak izatea Gune Urdina ordaindu nahi ez bada. Atzo Donostiako Ospitalean aparkatu behar izan nuen (bai, Anoeta goian – beste aukera Euskal Herriko Unibertsitateko Gipuzkoako Kanpusean) eta azterketa Grosen nuen. Bi aukerek eragiten zidaten ordu erdiko bidaia zentroraino, ospitaletik Boulevarreruntz autobusean joan nintzen zorionez.

Ikastaroak balio izan zait gauza berriak ikasteko eta nekizkien ezagutzak berritzeko. Azterketatik zapore gazi gozoa atera nuen baina badakit ez dudala suspenditu. 2012 urtean zehar praktikak egitea tokatuko zait azkenean eta ofizialki I mailako Igeriketa Entrenatzaile titulua lortzeko (bide ia erdia eginda daukat).

Han bazkaltzen gelditu behar nuen arratsaldean, goian aipatu bezala, Kontxako XXI. Hondartzako Krossean partu hartuko nuelako. Orain dela bi urte part hartu nuen eta lasterketa kuriosoa iruditu zitzaidan. Hondartzan lehen aldiz lasterketa bat egiten nuen. Oraingoan parte hartzeko arrazoi nagusia ditxosozko txip horia zen. Lasterketan parte hartzearekin bat, txip horia oparitzen zuten. Guztira 20 euro, kontuan izanda dendan 18 edo 20 euro balio duela, uste dut pena merezi izan zuela Kontxara hurbiltzea. Gainera berotan aldatzeko aukera eta lasterketa amaitzean dutxa beroa + salda + txistorra + anoa + sari ezberdinen zozketa (Loreak Mendiakeko arropak, kafetera bat, afari bat eta Andaluziara bi pertsonentzako bidaia). Zoritxarrez ez zitzaidan ezer tokatu. Horrek bi gauza adierazi dezake: gaztelaniaz esaten den bezala “Afortunado en el juego...” -honaino irakur dezaket- edo hemendik 4 egunetara zorte hobeago izan dezakedala.

Eguraldi aldetik aitortu behar dut hasieran zeuden osagaiak egon arren nahiko ona egin zigun korrikan aritzeko hondartzan. Gu hasi baino ordu laurden lehenago umeen txanda izan zen. Momentu horretan nagusiok Atletico San Sebastianeko egoitzaren barruan geunden. Handik atera ginenean Concha zurituta zegoen erori zen txingorrarengatik!!! Pentsa zenbat sufritu behar izan zuten umeek. Beraz, horregatik diot zortea izan genuela eguraldiarekin.

Oro har, atzoko egunarekin, gogorra izan arren, pozik amaitu nuen. Azterketak goizean eta lasterketa arratsaldean. Gauean afaria etxean goxo-goxo eta berotan eta gauerdirako ohera. Egun borobila :)

Bi urte pasa dira azken kontzertua egin zutenetik Katamaloko lagunek. Bihar Jimmy Jazz aretoan izango dira (Gasteiz). Bitartean motorra berotzen myspace-n daukaten tokian beraien kantak entzun behar.

Zehatz mehatz Gotzon Barandiaranen poema musikatuak dira Bihotz Bakartien Klubeko egiten dutena. Plazer bat horrelako ekimenak aurrera eramaten direla ikustea eta, noski, zuzenean bizitzea. Gainera jendeak eskatzen zion zerbait zen. Eta publikoak ez dio defraudatuko taldeari. Dagoeneko Donostia eta Bilboko emanaldiko sarrerak agortuta daude.

Jimmy Jazz aretoa

Ez da lehen aldia Jimmy Jazz-en egongo naizena. Harrigarria badirudi ere eta ikasturte asko eman ditudan arren Gasteizen (5 uste dut, oker ez banago) Jimmy Jazz-era behin soilik joan naiz. Uste dut Gasteizera iritsi nintzen garaian (2005eko irailean???) Azkena deitzen zela.

Bizardunak talde nafarra egon nintzen ikusten. Saio polita egin zuten. Bigarren diskoaren aurkezpenaren biran sartuta zeuden. Kontzertu entretenigarri batean lehen eta bigarren diskoko kantak entzuteko parada izan genuen.

Aretoa saio familiarrak egiteko egokia iruditu zitzaidan. Eszenatokia ondo kokatua, audio ona... Bihar uste dut berriro musikaz eta literaturaz eta poema musikatuez eta... gozatzeko aukera izango dudala.

Hasi dira. Urte bat gehiago, urte bat gutxiago. Pasa dira ia 365 egun azkeneko San Migeletako jai egunetik. Atzo eman zitzaion hasiera Oñatiko 2011ko jaiei. Txantxikuaren jaitsierak eta Nagusien Danborradak hartu zuten protagonismoa atzo.

Iaz ez nintzen egon herrian (arrazoi pertsonal batzuk medio). Aurten hasieran egon naiz eta onartu beharra daukat pixka bat ahaztua nuela nolakoa zen herriko giroa. Atzoko anbientea oso polita iruditu zitzaidan. Txantxikuaren jaitsieran jende asko zegoen. Gainera, edade guztietakoa. Lekua jende guztiak duen ezaugarrietako bat. Aldarrikapenez beteta, gauza bat erabat zuzena. Jaia eta aldarrikapena uztartu daitezkeelako, eta horrek ez duena usten atzo, adibidez ez zen egon Txantxikuaren jaitsieran. Ez litzateke arrotza edo probokazio bezala hartu behar horrelako gauza bat.

Ondoren, gauean, plazara hurbildu nintzen Danborradaren amaiera ikustera. Irudi politaz gozatzeko aukera izan genuen: plaza jendez inguraturik, berriro edade guztietako pertsonekin, danborradaren azken minutuak ikusi eta entzun.

Programa konpletoa deritzot. Faltan bota dezakegu gauz bat edo beste (adibidez Mendi Bizikleta ibilaldia), baina Oñatiarroi eta kanpotik etortzen direnentzat ondo pasatzeko aukerarik ez zaigu faltako.

Zorionak Oñatiar guztioi! Ongietorri kanpotar guztiak! Ondo pasau Oñatiko jaixak!

Kopenhagen Txirrindularitzako Munduko Txapelketa errepidean ospatzen ari egunotan. Bihar izango da plater nagusia, gizonezkoen elite probarekin. Bitartean astean zehar kategoria txikiagoak eta emakumeak aritu dira erlojuz kontrako eta iraupen probetan, baita eliteko gizonezkoak asteazkenean erlojuz kontrako proban.

Gaur emakumezko eliteak aritu dira. 140 kilometro izan dute aurretik helmugara iritsi aurretik (14 kilometroko zirkuitu bati 10 itzuli). 13:30etan ekin zaio probari eta hiru ordu eta 20 minutu eta gero Bronzini italiarrak irabazi du urrezko domina, Vos holandarrak zilarrezkoa eta Teuntenberg alemaniarrak brontzezkoa. Hauek ziren proba irabazteko hautagai nagusiak. Aipatu behar da Eneritz Iturriaga euskalduna 25. postuan iritsi dela. Guztira 40 txirrindulari baino gehiago iritsi dira lehen multzoan, seinale zirkuitua ez dela batere gogorra.

Junior mailan, 70 kilometroko proban, Garner Britainiarra gailendu da. Bere atzetik Druyts belgikarra eta Siggaard danimarkarra. Irene Usabiagak 13. postua lortu zuen. Erlojupeko probetan berriz, elite mailan Arn alemaniarrak gailendu zen. Zeelanda Berriko Villumsen izan zen bigarren eta Pooley britainiarra hirugarren. Leire Olaberriak 26. postua eskuratu zuen, eta horrekin datorren urteko olinpiadetan parte hartzeko aukera, eta Eneritz Iturriagaetxebrriak 35. amaitu zuen. Junior mailan espezialitate berean garaipena Allen australiarrarentzat izan zen. Bigarren Barker britainiarra eta hirugarren Kröger alemaniarra. Irene Usabiagak 16. tokian amaitu zuen.

P.d. Lotsagarria Teledeporteren jarrera. Munduko Txapelketa bateko probari baino ATP250eko partida bati eman diote lehentasuna. Lotsagarria!!! (gero esaten dute kalitateko telebista gauzatzen dutela).

Hezkuntza arloan, “murrizketarik gabeko” lurraldea izango da Euskadi (irekia atarian)

Azken aldi honetan hori entzun ahal izan diogu Isabel Celaa Eusko Jaurlaritzako hezkuntza sailburuari. Hauteskundeak gertu daude eta hori oso nabaria da. Talka egiten du ikustea agintarien jarrerak bipolarrak direla. Hots, A esaten dut baina mikrofonoak eta kamerak ez daudenean nire aurrean aurrean B egingo dut. Bipolarrak dira.

Eta hori zergatik esaten dut? Ez dago dudarik: hezkuntzan murrizketak jasaten ari gara. Nafarroan 200 irakasle kalera, beno beraien hitzetan, ez dituzte kontratatu. Ondorioz Foru Erkidegoko irakasleek greba deitu dute urriaren 27rako. Araban, diputazioak ez ditu eskola liburuak dohain izatea nahi. Eta zeinen laguntzarekin gobernatzen du UPNk Nafarroan eta Alderdi Popularrak Arabako Diputazioan?. Erauntzuna oso erraza da: Nafarroako Alderdi Sozialista eta Euskadiko Alderdi Sozialistarekin hurrenez urren.

Aurrekontuak onartzen direnean eta armagintzan eta errege etxean sarrerak igo egin dituztela esan dezatela berriro hezkuntzan edo osasunan ez dituztela murrizketarik egiten. Ja!

Nabari da bi hilabete barru hauteskunde orokorrak izango direla. Alderdi Sozialistako kideen ezkerreko diskurtsoa agerikoa da (gutxienez iazko garai ez oso urruti batekin konparatuz gero: lan, pentsio eta negoziazio kolektiboaren erreformen garaia). Horrela uste dute salbatuko direla, edo gutxienez hartuko duten kolpea ez dela oso handia izango baina...

Gizaki gehienoi gertatzen zaiguna gure egunerokoan irailean aipatutako hori izaten da. Udako egunik beroenak igaro dira (teorian – badirudi irailean tenperatura beroez gozatu ahalko dugula). Oporrak gehientsuenentzat amaitu dira, batez ere langile eta ikasleentzat. Abuztua eta uztaila deskantsatzeko garaia izan da. Bi hilabete horiek urtean zehar egiten ez ditugun gauzak egiteko aprobetxatu ditugu askok.

Iraila hasi da. Gure bailaran nabaritu da biztanleen itzulera egunerokotasunaren errealitatera. Goizetan eskoletan pertsianak igo egiten dira eta leihoetatik eguzkia berriro sartzen hasi da eraikin hauetara. Errekreo orduan ikasleen builak entzun daitezke leku hauetara hurbiltzen bagara. Inguruko lantegien eraginez mugitzen diren kotxe kopuruak gora egiten du goizeko lehen ordu eta bazkalorduetan. Eta aldaketa hori nabaritzen da goizetan herri batetik bestera mugitzen baldin bagara.

Urtero bezala, pertsonalki, pilak kargatu ditut 2011-2012 ikasturteari aurre egiteko. Aurretik erronka interesgarri ugari, helburuak ere. Horietako bat blog honetan maizago idaztea. Anjel Lertxundik bere azken eleberria atera zuenean aipatu zuen asko lagundu ziola egunero Berrian idaztea. Askok ikusiko zenuten Oriotarra euskarazko egunkarian egunero daukala bere tokia Iritzi atalean. Ez ditu hitz asko erabiltzen, baina hitz kopuru txiki horiekin gauza asko esaten ditu.

Amaitzeko animoak eman berriro zereginetan hasten zareten guztioi eta ez ezazue burua jaitsi arazoen aurrean. Bizitzari burua jasota aurre egin behar diogu!