Oso gustura ikusi ditut GoiTBko
Julen Iriondok egin dituen erreportajeak. Duela hiru bat aste, erreskate
lanetarako txakurrak nola trebatzen dituzten azaltzen zuen. Lehengoko saioan, eguraldi
euritsuak dituen milaka aurpegi erakusten zizkigun.
Formato freskoa du
saioak, “Callejeros” (Cuatro), “Vidas anónimas” (Sexta) edota “Repor” (TVE1)
bezalakoena, eta hauek atzerritik ekarritakoen egokitzapenak dira. Guztiek “bitartekaritzarik”
gabe eginiko programak direla irudikatzen dute, bote-lasterrean, muga tekniko eta
irizpide ideologikorik gabe burutuak bailira. Formatoak ezkutatu nahi du
artefaktoa. Erreportariak baina, ondo daki telebista zerbait izatekotan
planifikatua dela. Saio hauek produkzio lan handia izaten
dute atzetik, elkarrizketak lotu, baimenak eskuratu eta irudiz hornitu
gidoia. Edizioa, programaren erritmoa zaindu eta edukiaren ardatza ez galtzea
beti izaten dira egilearen buruan.
Erantzunak
Guretzako erronka handia zen kazetariak zerotik hamarrerako bidea bakarrik egitea. Kazetariak kate guztia egiteko gai izatea eta kate horren emaitza gustukoa gertatzea ikusleari... bada pozik egoteko motiboa bai egilearentzat eta baita lan sistema honetan sinisten dugunontzat.
Eskerrik asko. Julen zorionduko dut.
Nork: Iban Arantzabal.2008/12/13 20:14:59.902 GMT+1
http://www.arantzabal.com
Santamas inguru hortan ikusiko gare egunen baten?
Ondo segi.
Nork: Edorta.2008/12/14 20:30:58.197 GMT+1