Hamaika ikus-entzuteko jaioak

Urriaren 12an, Hispanitatearen  Egunean,  espainiar legionariak futbolari buruz hitzegiten aritu ziren telebistan. Albistegiari heldu nioenerako paseak ziren politikaren gaineko informazioak eta, imaginatzekoa denez, tankeak Madrilgo kaleetatik, agintari zibil eta militarrez beteriko palkoa, eta  Legioaren ahuntza. Eta buru guztien gainetik, gorriz  eta laruz zerua tindatzen zuten abioien keak. Oilo ipurdia jartzeko modukoa.





Baina esandakoa, albistegian espainiako futbol selekzioari buruz berba egiteko aukeratuak legioko gizonak izan ziren (nahita jarria da "aukeratuak" eta "gizonak").
Diskurtsoa, aluzinantea, sinistu iezadazue, barrabil kontua gora eta behera. Alkandora berdez, paparra bistan, futbola eta ejerzitoa parametro berdinetan  mugitzen direla argudiatuz, legionarioak koxkobiloak sakralizatzen. Beste argudiorik ez: ohorea, egurra eta etsaia  sutsitzea ziren erabilitakoak.



Ez dut  aspaldian  esaldi berean horrenbeste "cojones" hitza entzun.

Espainiako futbol selekzioari buruz berba  egiten...berba ez, aginduak ematen, legionariak. Zelako  parea: selekzioa eta legioa.

Baina, erabat aho zabalik utzi ninduena izan zen konturatzea Cuatro kanala zela halako diskurtso patrioteroa, garaiz kanpokoa  eta matxokeriz betea ematen zebilena.