Hamaika ikus-entzuteko jaioak

Ikusia dut dagoeneko bideoa.

Denbora izan dut lekukotzak entzun  eta  beraiei darien optimismoa, patxada, ironia, mingostasuna inoiz eta kezka sentitzeko.

Bideo horietatik doa bideoa…argudioz, arrazonamenduz eta esperientzia pertsonaletik eta talde eta  mugimendu  sozialetako partaide direnen ikuspegitik eginiko adierazpen asko eskainiz. Baina, bideoak ez zaitu horrekin uzten…sentimenduetan eragiten du.

Ez da  beraz  dokumentu huts bat…horixe beroi baldin bada ere: ikus-entzunezko dokumentu bat.

Ez da dokumental huts bat (definizioak dioen moduan informatzailea, didaktikoa eta benetako  gertaera  eta eszenetan oinarritua bada ere)

Testigantza sorta bat da, loreenak diren bezala, kolore, tamaina, itxura, usai eta izakera  desberdinekoak…

 59 minutu

Ia ordu bete, 60 izateko minutu bat faltan…bideoak epaiketa baten  berri ematen du. Baina, halako askotan gertatzen den bezala Auzia Auzi bideoan, tituluan esaten duen bezala, epaiketa bera da epaitua.

Eta bideoak lortzen du, auziak  berak lortu duen maila berean, ikusle huts ez sentiaraztea. Hor daudenak, bideoan ikusten ditugunak, gu denak izatea. Horiek bezala gu, gure tankerakoak direlako horkoak, Hor, hemen, gu, zuek…

 
Plano desberdinak

Fondo eta figura, pertzepzioaren jokoan nora doa gure arreta bideoaren aurrean?

Bada, bietara, takian-takian.

Lekukotzek duten indarra eta hurbiltasuna oso presente daudelako, oso aurrean jartzen zaizkigu ahotsak eta ideiak, argudioak  eta hausnarketak…

Eta atzealdean, fondoan, denborak ematen duen patxada, iraunkorragoa dena…hizketan ari denaren atzealdean paisaje berdeak, etxeak, eguneroko giroa…

Bideoak biak erakusten ditu, fondo eta figura…biak pertzibitzen dira bideoan. Oraina eta etorkizuna sumatzen  diren modu berean. Dokumentu historiko baten aurrean egotearen sentimendua eta, oraintxe bertan, aste honetanxe, Audientzia  Nazionalean ,Madrilen, egiten ari diren epaiketaren lekukotza.

Hangoa Audientzia Nazionala izango da, hemengoa, bideoan ikusten dena, Disidentzia Nazionala da.

 
Minutu bat faltan du bideoak bere iraupenean ordu betera  heltzeko. Eta erabili gabeko minutu hori oraindik amaitu gabeko epaiketa  bati dedikatua dirudi. Amaierak aidean uzten du gaia. Minutu horrek suspentsea uzten du agerian. Bideoak  berak beste momentu batzuetan bihotza gelditzeko  moduko testigantzak erakusten dituen moduan, amaierarik ez du.

 
Nik bai,  nik oraintxe amaituko dut, Alegria abizeneko batek esaten duena, orain  ikusiko duzuena, aurreratuz: auziaren tarte batean epaileak mehatxatu egiten dit aretoan parre egiten duena  kaleratuko duela esanez… Etzutegi Nazionaleko itzultzailea izan  gabe ere,  badakigu nola esaten den hori euskaraz: parre egiten duena kalera doa. Jakin gabe euskaraz kalera hitzak duen konnotazio positiboak, esperantzari aterak irekitzen dizkionak. Bada, egin dezagun parre, optimismoz ikusi gauzak, esperientzietatik ikasi eta aurrera egiteko borondateari eutsi…horrekin seguru nago betetzen dugula bideoari ordu beterako falta zaion minutua. Modu  horretan guk jarriko  diogu azken minutua bideoari.