Itsasoa, bizi iturri / La mar, fuente de vida
Talasoterapiak grekoan du jatorria, thalasso hitzak itsasoa esan nahi du eta therapeia zaindu edo eta entzun aditzak adierazten ditu.
Itsasoko uraren eta itsasbelar edo algen aberastasun biologikoari eskerrak, talasoterapia baliabide terapeutiko moduan garatzen ari da, bai sendaketarako alorrean, baita alor prebentiboan ere.
Itsasgiroa, itsasoko bainu epelen erabilpena, eta itsasbelarren aplikazioa dira talasoterapia saio baten oinarrizko alderdiak.
Itsasbelarrak ozeanoetako aberastasunez elikatzen diren heinean, itsasoan aurkitu dezakegun oligoelemento gehienak (iodoa, burnia, kuprea, zinka, manganesoa, boroa,...) 50.000 eta 100.00 aldiz kontzentratuago biltzen dituzte, eta ondorioz, itsasoko urek 3g/l-ko proportzioa gordetzen badute oligoelemento eta mineraletan, algen kasuan 29 g/l bildu dezakete.
Osasuna eta edertasuna mantentzeak eskatzen dituen elementu biologiko guztiak eskaintzen dizkigute itsasoko belarrek.
*La denominación de talasoterapia proviene del griego thalasso (mar) y therapeia (cura).*
Las riquezas biologicas del agua de mar y de las algas han permitido desarrollar la talasoterapia como un concepto terapeutico tanto preventivo como curativo
*El ambiente marino, la utilizacion de baños de mar calientes, y la aplicacion de algas marinas son los puntos fuertes que caracterizan una cura de talasoterapia*
Las algas, que se nutren de la riqueza del oceano, tienen el poder de concentrar entre 50.000 y 100.000 veces la mayor parte de los oligoelementos presentes en el medio marino (yodo, hierro, cobre, cinc, manganeso, boro, ...)con lo cual la proporcion de oligoelementos y minerales es de 29g/l, frente a los 3g/l del agua de mar.
Las algas aportan todos los elementos biologicos indispensables para el mantenimiento de la salud y la belleza.
Idatzi artikulu bat