Faroa

“Zahartzean begietako bista laburtzen da, belarrietan gorreria egiten da, belaunetan hezueria jartzen da, indarra gutxitzen da, apetitua galtzen da, loa joaten da, ikara etortzen da, larrua zimurtzen da, ilea urdintzen da, burua karsoiltzen da, hatsa kirasten da”.

Zahartzaroa ez bide da pagotxa. Axularrek bazekien, hitz horiek idatzi zituenean urte dezente baitzituen. Hala ere, Sarako erretoreak ez zuen gizon eta emakume bionikoaren berri: bihotzean taupagailua duena, belaunburua altzairuzkoa, gibela beste inorena eta mesanotxean kaxa bat biagra edo partxeak menopausiarako. Eta hala ere, zahartzaroa beti zahartzaro.