Faroa

Urte asko dira azken hagina atera zidatenetik. Atzo arte, bat eta berau luzea atera zidaten-eta. Nire adinean, gainera, ez daukat Agirre sagutxoaren pozgarririk. Poltsa bat bete izotzarekin konformatu behar, eskuin masaila puztu ez zekidan. Horrela nengoela, aspaldiko oroimenak etorri zitzaizkidan gogora, zelan aldatu den nire jarrera dentisten aurrean.

Haurra nintzela, lasai joaten nintzen haginlariarengana. Nerabe egiteaz batera, ordea, eta zergatik ez dakidala, izua sartu zitzaidan, eta ahalik eta gutxien joaten nintzen hura bisitatzera. AEBetan eta Kanadan berreskuratu nuen lasaitasuna dentisten aurrean. Orain, berriz, hezur-muinaren transplantearen ondorioz, ahoa oso sentibera geratu zait, eta galdu egin du malgutasuna. Hori dela-eta, sarri luzeak eta minberak egiten zaizkit dentistaren aurreko saioak, atzokoa bezala, nahiz eta dentista bera saiatzen den ahalik eta gozoen lan egiten. Gaur, ostera, hobeto nago.