Faroa

(Artikulu hau Jakin aldizkarian atera dut, 168. zenbakian).

Behin eta berriro aipatzen dugu teknologia berriak zein inportanteak diren, zer betebehar interesgarria duten irakaskuntzan, zelako garrantzia duten euskararentzat..., baina bideo jokoak erabat ahaztuta ditugu, munduan horrelakorik ez balego bezala. Hala ere, estatistikek erakusten digute AEBetan bakarrik 2007an 9.500 milioi dolar saldu zirela bideo eta ordenagailu jokoetan. Hori nahikoa ez-eta, uste dugu bideo jokoak ez direla onak, bakartu egiten dituztela gure seme-alabak, eta biolentziaz josita daudela. Alemanian, berriz, bertako gobernuak erabaki du Bideo Jokoen Garatzaileen Elkartea bertako Kultura Kontseiluan sartzea, eta horrekin ezin garbiago adierazi du bideo jokoak kultura direla.

Errepikatzen ari gara gure gurasoen jokabidea komikien inguruan: haserretu egiten ziren komiki asko irakurtzen genituelako, esanez tontotu egingo ginela, haiek ez zirela gauza serioak. Ez zuten ulertzen oso ondo pasatzen genuela, eta, komikien bidez, irakurtzen ari ginela, eta sozializatzen, behin komikiak irakurrita, trukatu egiten baikenituen. Handik liburuetara pasatzea jauzi naturala izan zen. Baina orain, guraso egin garenean, gauza bera egiten ari gara bideo eta ordenagailu jokoekin. Haserretu egiten gara geure seme-alabak ikusten baditugu pantaila aurrean jolasten.

Hala ere, berandu baino lehen, hobe dugu aurreiritziak astintzea. Bideo jokoak aspaldi sortu ziren, lehena, 1947an. Hala ere, gizarte fenomeno bihurtu zirenetik, era askotako bideo jokoak egin dira, batzuk oso arrakastatsuak, eta milioika lagunek erabili dituzte denbora pasa moduan. AEBetan, batez besteko jokalariak 35 urte ditu eta 12 urte daramatza jokatzen. Ikusita bideo jokoen eragina jende horren heziketan, gero eta jende gehiago ari da eskatzen bideo jokoak erabiltzea irakaskuntzan.

Zorionez, gure artera ere iritsi dira ahots horiek. Uda honetan, EHUren Udako Ikastaroetan, gai hori jorratu zen: "Bideo jokoak: hezkuntza, sozializazioa eta berrikuntza". Eta bertako zuzendariak, Javier Etxeberriak garbi adierazi zuen hezkuntzan bideo jokoei eman beharko zaiela duten garrantzia. Horretarako komeni dela helduei, irakasleei bereziki, erakustea zelan dabiltzan bideo jokoak. “Beste proposamen bat izan daiteke hautazko ikasgai moduan bideojokoak erabiltzen ikastea. Hobe da hau taldean egitea bakarka baino, honela, buruko nahasteak saihestuko bailirateke (...)”. Javier Etxeberria ez da edonor, curriculum zabala du eta CSIC erakundean irakasten du, Zientzia Ikerkuntzen Kontseilu Gorenean. Bada, haren iritzian, “Bideojokoek xehetasuna, azkartasuna, egokitzapena, ikasketa eta gaitasun kognitiboak garatzen dituzte. Gainera, hezkuntzarako, berriztapenerako eta sozializaziorako garrantzitsuak dira. Era berean, hauei esker haurrak autodidaktak eta kooperatiboak dira eta sozializatzen laguntzen die (...)”. Zeri begira gaude bideo jokoak gure curriculumean sartzeko?