Faroa

Stefan Zweig idazle handiarekin nabil egun hauetan. Oraingoan, Momentos estelares de la humanidad irakurri dut. Prendatuta geratu naiz liburuarekin. 1927an idatzi zuen, baina ez du gaurkotasunik galdu, bat ere.

Liburu honetan Zweig urrundu egiten da historiaren interpretazio ohikoetatik, eta, horretarako, aukeratu ditu hainbat une, 14 zehatz esateko, non protagonista nagusiak diren zenbait pertsona ezagun, nolabaiteko gainbehera bizitzen ari direnak: Zizeron hondar egunetan, Napoleon Waterlooko guduan, Tolstoi hil aurrekoetan, etab.

Horko istorioak zoragarri kontatuta daude. Ni bereziki liluratuta geratu naiz bertako hirurekin: Händel, Dostojevski eta Tolstoi. Lehenak kontatzen du zelan sortu zuen Händel musikariak Mesias oratorioa; bigarrenak tsarraren garaian zelan daramaten pertsona bat fusilatzera; eta hirugarrenak Tolstoi idazlearen azken egunak. Hirurak zoragarriak dira.

Händelen gaineko istorioa irakurrita, erabaki nuen entzun nahi nuela haren Mesias, eta erosi egin nuen. Orain hori nabil entzuten, behin eta berriz.