Faroa

Betiko moduan, atzo ere lanera joan nintzen. Hala ere, ez nengoen ondo. Hirugarren egunez, eztarriko mina, buruko mina, flema ilunak eta begiak siku nituen. Horrela egonda, pentsatu nuen hobe nuela medikuenera joan, eta lehenbailehen konpondu egoera. Beraz, Elorrioko anbulatoriora deituta, esan zidaten goizeko 09:55etan egoteko han, larrialdiko dei moduan hartuko ninduela nire medikuak.

Hantxe nengoen, agindutako orduan. Hamarrak pasata, medikua sartu zen bulegoan, eguneko bileratik. Jendea hasi zen sartzen. Bat, beste bat, hirugarrena… Horrela ordubetez. Hori ikusita, harrerara jo eta galdetu nuen ea zerrendan nengoen, eta baietz, deituko zidatela.

Ordurako Berria goitik behera nuen irakurrita, tartean Mikel Morrisen artikulu aipagarria. Horrela, 11:55ak iritsi ziren, eta ni hantxe, zain. Berriro harrerara. Ea normala zen hitzordua 09:55etan emanda hainbeste denboran itxaron behar izatea. Ezetz. Neskak telefonoz deitu medikuari, ea zerrendan nindukan, larrialdi moduan nengoela. Hark, baietz, laster deituko zidala. Orduan bai, deitu zidaten, bi ordu itxaroten igarota.

Total, orain pare bat aste emandako antibiotikoak ez direnez nahikoa izan, oraingoan antibiotiko gogorragoak agindu zizkidan, hamar egunez hartzeko. Eragindako itxaron aldiaz, berriz, hitz erdirik ere ez.