Faroa

Denbora luzez izan naiz Blogger  plataforma erabili barik, Gizakom bloga urtebete inguru izan dut-eta lo. Atzo, berriz, konturatu nintzen bi berrikuntza sartu dituela, interesgarriak:

• Izartxoak, irakurleak artikulua kalifika dezan, Amazonek-eta liburuekin egiten duten moduan. Irakurlea beti ez da sentitzen erantzun bat idazteko moduan. Horregatik, interesgarria da beste bide hau, bere iritzia jasotzeko. Nigatik balitz, euskarazko blog plataformetan ere jarriko nuke ezaugarri hau.
• Aukera erantzunak orrian bertan idazteko. Lehen Blogger-ek sistema arraro bat zeukan erantzunetarako. Oraingoak antz handiagoa du beste plataformetan erabiltzen denarekin.

Joan den igandean, ekainak 29, egin genuen 8. probintzia atalaren azken saioa Euskadi Irratian. Bederatzi hilabete izan dira, eta 40 saio, denak zuzenean eginak. Niretzat esperientzia polita izan da, lehendabiziko aldiz egin baitut lan irrati batean. Helburua nuen euskal blogosferaren inguruko informazioa erraz eta samur zabaltzea, eta hori ez dakit lortu dudan, baina, saiatu behintzat, saiatu naiz.

Azkenerako apur bat nekatuta iritsi naiz, igande asko sakrifikatu behar izan ditut-eta saioa betiko orduan egiteko. Esandakoa: amaitu dut, eta pozik. Mila esker saioaren jarraipena egin duzuenei, bai irratian bertan, edo baita podcastetan.

Horra “8. probintzia“ irratsaioaren 40. saioa. 2008ko ekainaren 29an egin dugu Euskadi Irratian, Amarauna saioan.

Edukiak
Saio honetan, honako gai hauek jorratu ditugu:

• 7.500 blog inguru euskaraz.
• Zertaz hitz egin den euskal blogosferan.
• Bi blog aipagarri: Bihotz Gazte Goxo eta Merkatari.net.

boomp3.com

Norbait geratzen bada ez dakienik zer den "patriotismo constitucional" dontsua, ikustea besterik ez du datorren igandean Eurokopako finala Cuatro telebista katean. Nik atzo ikusi nituen bai partida aurretikoen zati batzuk eta baita partida bera, eta ez dut zalantzarik: nazionalismo atzerakoi, zakarra eta mugagabearen adibiderik negargarrienak izan ziren.

Cuatro
Cuatro aprobetxatzen ari da Eurokopa katearen audientziari aupada bat emateko. Kateak, gainera, oso azti erabili du Espainiako taldearen kolore bat, gorria, horren inguruan kanpaina oso bat antolatzeko, Espainiarena ez ezik, katearen kolore korporatiboa ere horixe delako, gorria.

Cuatro parafernalia oso bat antolatu du partida bakoitza berotzeko, batez ere zuzeneko emanaldiak Madrilgo kale batean, musika eta guzti, eta hor denetarik egiten dute, baita vudu ere, partida aurretik "indargabetzeko" aurkaririk arriskutsuenak. Atzo, esate baterako, orratzak sartu zizkioten Arshavin izeneko panpin bati buruan eta hanketan, denen barreen artean (hantxe zen, bide batez, Mariano Rajoy ere, gonbidatuta, barre leloarekin, zeini ez baitzitzaion iruditu ikuskizun hura baztergarria zenik beste herriekiko, nahiz eta panpin hark Errusiako bandera eraman buruan).

Sortu zenean, kalitateko telebista moduan eskaini ziguten Cuatro, baina beste inork baino muturrerago bultzatzen ari da nazionalismo irrazionala. Espainiako selekzioaren partidak bertan ikustea sufrikario hutsa da, batez ere entzuten denagatik: esatariek hitz egiten dute irratia egiten ariko balira moduan, askotan gutxiesten dute aurkaria, bat ere arrazoi barik, eta goraipatzen dute neurri barik talde hori-gorria. Txarrena da jarrera horiek pegatu egiten direla, eta, beldur naiz, halako batean gu ere ez ote garen hasiko horrelako astakeriak egiten Euskadiko selekzioaren alde.

Letiziaren amarrua
Eurokopa jokatzen den estadio gehienetan pantaila erraldoi bat edo bi egoten dira, eta kamera horietan partida bera ematen dute. Hori dela-eta, publikoa bera agertzen denean pantailan, jendeak denbora izaten du maiz bere burua ikusteko lauki handian, eta zenbaitek hori aprobetxatzen du kamerari agur egiteko.

Atzo, berriz, ikusi genuen horren aldagai interesatu bat. Une batean, Asturiasko printze-printzesak agertu ziren pantailan. Letizia ohartu zenean pantailan zeudela (esfinge baten moduan zegoen jarrita, zurrun eta serio), oratu egin zuen bere senarra besotik, eta hari pega-pega geratu zen, maiteminduen gisan. Kazetari eta aurkezle ohiaren esperientzia eta erreflejoak, printzesaren zerbitzuan. Cuatroko kazetariek horrela saldu nahi izan ziguten, justu Letiziak berak nahi izan zuen bezala, "begira zein maiteminduta dauden!", baina gu ez ginen erori amarruan.

Espainiako selekzioa
Atzo Espainiak jokatu zuen azken urte hauetan lehiaketa ofizial batean seguruenik jokatu duen partidarik onena, batez ere bigarren zatian. Txapelketa honetan hiru taldek liluratu naute denen gainetik: Portugal (Txekiaren kontra), Herbehereak (Frantziaren aurka) eta Errusia (Herbehereen kontra), denak kanporatuak orain. Atzo, berriz, Espainiak jokatu zuen sekula ez bezala. Bejondeiola. Igandekoa baina, zaila da aurreratzea, partida bakoitza oso bestelakoa izaten baita.

Gaur egun 7.523 blog inguru daude euskaraz, orain urtebete baino 2.059 gehiago. Orduan esan genuen bezala, blog horiek guztiak ez daude bizirik. Euskarazko blog horiei aplikatzen badiegu David Sifryk Technorattin erabiltzen zuen neurria, blog horien %55 bakarrik leudeke bizirik, alegia, azken hiru hilabeteotan behin gutxienez zerbait argitaratu dutenak. Kasu horretan, esan beharko genuke 4.137 blog inguru daudela bizirik.

Kopuru horietara iristeko, arakatu ditugu hiru esparru: blog komunitateak, blog plataformak eta hortik zehar dauden blogak, beste plataformetan barreiatuta, hala nola, Blogger, WordPress, TypePad eta La Coctelera, besteak beste.

Blog komunitateak
Gogoan izan blog komunitate bat dela blogari talde bat, biltzen dena erakunde baten aterpean, komunitate bat sortzeko. Kasu horietan, blogariek errespetatu behar izaten dituzte komunitatearen arauak. Faroa, adibidez, Goiena.net blog komunitatean dago. Blog komunitate hauetan 746 blog aurkitu ditugu.


Blog plataformak
Aintzat hartu blog plataforma dela aplikazio bat, eta horren bidez edonork sor dezake blog bat, hiru pauso emanda: ireki kontu bat, eman zure datuak eta aukeratu eredu bat. Blog plataforma horietan aurkitu ditut 6.377 blog euskaraz.


Gainerakoak
Kopuru horiei beste 400 gehitu dizkiet, hortik zehar, beste plataformetan dabiltzan euskal blogariak kontuan hartzeko. Horrela iritsi gara hasieran emandako datura: 7.523 blog. Hala ere, kontuan izan kopuru horri beroarenak kendu behar zaizkiola, Sifryk proposatutako bidetik, eta orduan geratuko garela 4.137 bat blogekin, zelan edo halan euskaraz ari direnak.

Datuak biltzen lagundu diguzuen guztiei, mila esker.

2005eko apirilean sortu zuen Mondragon Unibertsiatearen Huhezi fakultateak Gizakom izeneko bloga, helburu batekin: informazioa zabaltzea fakultate honetako Giza Zientzien inguruan. Bi urtez, txintxo elikatu genuen bloga, harik eta Huhezik webgune berria plazaratu zuen arte. Harrezkero, lo egon da.

Hemendik aurrera, berriz, Web 2.0 irakaskuntzan, gai hori landuko dugu Gizakom blogean: gure ikasleekin izandako esperientziak, beste toki batzuetan jasotakoak, irakurgai interesgarriak... Kontua da gure irakasleek izan dezatela beste erreferentzia bat, eta bertan aurki dezatela informazioa eta ideiak zelan mamitu teknologia berri hauek irakaskuntzan.

Horra “8. probintzia“ irratsaioaren 39. saioa. 2008ko ekainaren 22an egin dugu Euskadi Irratian, Amarauna saioan.

Edukiak
Saio honetan, honako gai hauek jorratu ditugu:

• Firefox 3.0
• Zertaz hitz egin den euskal blogosferan.
• Bi blog aipagarri: Soinumapa.net eta Matematika.

boomp3.com

“Ez geroko gerotan geratu”, zioen Axular handiak behin eta berriro Gero famatuan. Gaur egun, berriz, bada gauzak atzeratzeari alde onik aurkitzen dionik. Anglofonoek procrastination deitzen diote horri, gauzak atzeratu edo geroratzeari. Gaztelaniaz ere procrastinar agertzen da hizkuntza akademiaren hiztegian. Bada, begira zelako esaldi polita idatzi duen John Maeda blogariak procrastination hori dela-eta:

• (Gauzak) geroratzea funtsezko faktorea da sorkuntza prozesuan. Geroratzearen kostua areagotzen denean, areagotu egiten da orobat pentsamendu erabat berriak agertzeko aukera. (Necessary procrastination)

Egia da azken orduko ukitu horiek, aurkezpen edo hitzaldi batean egiten ditugunak, aberatsak izaten direla oso, beharbada adrenalinaren laguntza izaten dutelako. Beraz, bada bizitzarik Axular baino harago.

Oharra: testuan agertzen diren procrastination guztiak zuzendu egin ditut, hasierako testuak bigarren r barik idatzi nituen-eta. Eskerrik asko TZT lagunari.

Hartu ditut del.icio.us zerbitzuan ditudan etiketak, eta sartu egin ditut Wordle aplikazio aurkitu berrian. Honek aukera ematen du etiketak nahi erara antolatzeko, baita hitzen koloreak eta letratipoak ere. Apur bat jolastu ondoren, goikoa irten zait.

Will Richardson pedagogoari irakurrita, jakin dut Nicholas Carr idazleak artikulu bat idatzi duela The Atlantic aldizkarian, Is Google Making Us Stupid? (Googlek lerdoak egiten gaitu?), eta artikulu horretan hausnarketa egiten duela, besteak beste, zelan aldatu den egilearen beraren irakurtzeko modua. Hona hemen hausnarketaren zati bat, modu librean euskaratuta:

• Azken urteotan irudipen desatsegina izan dut baten bat katxarreatzen ibili dela nire garunetan, zirkuitu neuronalak berrantolatzen, oroimena birprogramatzen. Nire adimenak ez du hutsik egin —hori uste dut, behintzat—, baina aldatzen ari da. Dagoeneko ez dut pentsatzen lehen egiten nuen eran. Eta hori igartzen dut batez ere irakurtzerakoan. Lehen erraza egiten zitzaidan murgiltzea liburu batean edo artikulu luze batean. Narrazioak edo argudioen gorabeherek harrapatu egingo zuten nire arreta, halako moldez non ordu luzeak igaro nitzakeen prosaren ibilbide luzeetan barrena. Gaur egun, ostera, ez zait horrelakorik gertatzen. Orain, bizpahiru orrialde irakurrita, hasten naiz arreta galtzen. Urduri jartzen naiz, galdu egiten dut haria, eta hasten naiz beste zerbaiten bila. Sentitzen dut borrokan nabilela arreta testura itzultzeko. Lehen era naturalean egiten nuen irakurketa sakona, borroka latza bihurtu da.

Egia esan behar baldin badut, pantailaren aurrean nabilenean, niri ere horrelako zerbait gertatzen zait. Hala ere, oraindik ez dut galdu gustua liburuak patxadaz irakurtzeko.