Azken urteotan iraultza bezalako mugimendu bat gertatu da marketing eta publizitatearen munduan. Iraultza horren bultzatzaile ezagunenak Seth Godin eta bere "Baimenaren marketina" izan dira.
Halere, badirudi enpresa batzuk ez dirala ohartu aldakuntza hauetaz. Adibide argi bat jarriko dot. Pasa den igandean Telecinco katean Catalunyako Formula 1ko Sari Nagusia emon eben. Telecincok ohitura dauka saioa hasi eta minutu gutxitara publizitateari tarte bat egiteko, eta saioaren erdian ere bardina egiten dau. Telecincok aurkeztu dau aste honetan karrera hau ikusleen 49%ak jarraitu ebala. Share honekin sekula izan diren errekor guztiak apurtu ditu kateak. Eta hori eurentzat oso errentagarria da iragarki gehiago sartzeko aukera daukelako eta iragarkien kotizazioa ere goruntz doalako. Baina nik galdetzen dodana zera da. Ikusleak Alonso edo Schumacher ikusteko irrikitan badagoz, zelan sartzen dabez irgarki honeik karrera erdian. Nik ezin izaten ditut jarraitu, beti geratzen naz goiko lehio txikian agertzen dan irudia ikusten.
Bai, egia da momentu horietan izugarrizko jendetzak ikusten dauala saio hori, baina zenbatek egiten die jaramon iragarkiei? Nik ez behintzat. Zuek, jarraitzen al dituzue iragarki honeik?
Nire ustez hori "brute force marketing" edo indarrez egindako marketina dala. Ez dau kontuan hartzen ikuslearen (erosle potentzialaren) interesak eta gainera ez dau kontuan hartzen zein dan benetako eragina produktuaren salmentetan edo markaren eraikuntzan.
Marketina errentagarria izateko hori baino finagoa izan behar dau eta marka bat eraikitzeko hori baino gehiago kontuan izan behar dabez enpresek euren bezeroak.
Zuen eritzia jakin nahi neuke honi buruz.
Erantzunak
Kaixo, Felix.
Ze bitxia den, orain dela gutxi arte "minoritarioa" zen kirola, Formula 1-a, orain 6 milioi pertsona baino gehiagok ikustea. "Alonsomania" dela diote. Telecinco-k honetan, marketing plan bikaina egin duela uste dut. Eta gainera, Alonso-k erantzun...
Publizitateari dagokionez, nik Telecinco-k erabiltzen duen formula gustokoa dut. Azken finean, leiho batean lasterketa ikusi ahal izateak, ikuslea telebistan geratu ahal izatea ahalbidetzen du. %49ko share-a, bai lasterketan eta baita publizitatea ematen dutenean mantentzen da. Share guztia ez baina bai kopuru handi bat. Zer gertatuko litzateke, lauki gabe emango balute publizitatea?
Nik lasterketa ikusten dudanean, laukira bai baina publizitatera ere joaten zaizkit begiak. Ez dakit zuei baina neri bai behintzat. Era berean, iragarkiak ere kalitatezkoak dira.
Lehioak daukan gauzarik okerrena zera da: Lasterketan zerbait garrantzitsua pasatuz gero, nik behintzat sekulako amorrua sentitzen dut. Gogoratzen duzue, iazko Monakoko Sari Nagusian, Fernando Alonso-k Ralf Schumacher-ekin istripua izan zuenean? Kasualitatea, Alonso-k istripua eduki, eta Telecinco-k 5 minutuz publizitatea eman. Eta bitartean ikuslea lehiotxotik dena ikusi beharrean.
Nork: Imanol.2005/05/11 13:12:19.200 GMT+2
Bai, harrigarria da benetan saio arrunt bat izatetik zelan bilakatu dan lehen mailako ikuskizun bat izatera.
Nik benetan dinotzut ez ditut asko jarraitzen iragarkiak lehioa dagoen bitartean. Edozelan be Telecincorentzat perfektua da iragarkiak ordaintzen dituztenak kexatzen ez diran bitartean eta irudiak emoteko esklusiba daukaten bitartean.
Niretzat arazo larriena euren produktuak iragarten dituzten enpresak dute. Zaila bada berez edozein kanpainaren impaktua jakitzea produktu baten salmentetan edota markaren eraikuntzan, askoz ere zailagoa izan behar dau ezin dozunean isladatu share hori benetan iragarkia ikusten dagoen edo kotxeak jarraitzen badago.
Eta beste gauza bat, ze impresio geratzen zaio ikusleari produktuari buruz bera zahi dagoen momentua muzturren aurrean iragarki bat jartzen badiote? Iragarkien helburua askoren aurrean agertzea al da? Edota impresio txukun bat emotea?
Nork: Felix Gerenabarrena.2005/05/11 14:22:16.474 GMT+2