http://goiena.net/blogak/edu abenturak eta desbenturak http://goiena.net/blogak/edu/m11kel-ae?utm_source=rss&utm_medium=feeds Alkiza eta, azken urteotan (14 denboraldi!), Mikel Aranburu. Puf! Dena esanda dago atzotik eta esandako guztia ez da nahikoa haren konpromisoa eta ibilbide aparta aitortzeko. Aurten, Kopako desastrearen ondoren eta monsieur Montanierrekin aspertuta, hitza emanda neukan ez nintzela Anoetara itzuliko. Baina aspaldi esanda neukan lagunei-eta, Mikel Aranburu erretiratzen zen egunean, han egongo nintzela, egindako guztia, urtetan eskaini digun joko aparta eta emandako ejenplu bikaina eskertzeko. Pena dut Pardo, Illarramendi, Iñigo Martinez eta abarrek (zaleok barne) erreferente bat galtzen dutelako/dugulako. Kapitainak 425 partidu jokatu ditu Realarekin eta dudarik ez txuri-urdinen historian onenen artean dago, bai behintzat nire ametsetako hamaikakoan. Eta baita nire argazki kutunenetan ere. Tristetzen nau Aranburuk hartutako erabakiak, baina aldi berean pozten naiz handienek beti asmatzen dutelako erretiroa hartzeko orduarekin. Zorionak, Mikel!!!
]]> realsociedad mikelaranburu http://goiena.net/blogak/edu/m11kel-ae#comments edu mendibil Fri, 04 May 2012 15:20:27 +0200 http://goiena.net/blogak/edu/jose-maria-zabalza-irundar-zinezale-amorratua?utm_source=rss&utm_medium=feeds Pitin txikitako laguna Gurutz Albisuren laguna da eta beraz lagunak gara Gurutz eta biok. Joan den urtean Jose Mari Zabalza. Cine, bohemia y supervivencia liburu ederra eman zuen argitara Gurutzek. Gustura irakurri nituen orduan Zabalzaren abenturak eta desbenturak, eta haren film bat edo beste ikusteko gogoa piztu zitzaidan. Orain, egubakoitzean irekitako Jose Maria Zabalza irundar zinezale amorratua erakusketarekin batera, Zabalzaren hainbat film ikusteko aukera izango dugu Irunen. Erakusketarako ere lan ona egin du Gurutzek eta material bitxia lortu du handik eta hemendik: filmen kartelak, Zabalzaren sasoiko zinema aldizkariak, garai bateko eskuko egitarauak, diskoak, VHS zintak, gidoiak, kritikak edota zentsuraren agiriak, halako filmaren proiekzio baimena ezeztatzeko gehienetan.

Zabalza nahiko zuzendari desastrea izan zela antzematen da Gurutzen liburuan, edo behintzat niri hori iruditu zitzaidan. Oker ez banabil, Zabalza Ed Wood moduko bat izan zela esaten da liburuko pasarte baten, eta benetan halaxe dirudi, Zabalzaren azken filmen izenburuei eta emaitzei (zorrak utzi baitzituen han eta hemen) erreparatzen badiegu: Plomo sobre Dallas (1969), La furia del hombre lobo (1970), Bragas calientes (1982) edota La de Troya en el Palmar (1983). Sari bakarra lortu zuen Zabalzak bere ibilbidean zehar, Aberri Eguna 78 dokumental laburrari esker hain zuzen, Zinebin.

Zabalak ofizioa maitatzen zuenik dudarik ez dago. Aukera zuen bakoitzean, ahal zuen dena egiten zuen filmaketa aurrera ateratzeko eta nahiko trebea omen zen filmatze orduan; Gurutzek egubakoitzean azaldu zigunez, El retorno de los vampiros (1972) 24 ordutan filmatzeko erronka hartu zuen bere gain. Emaitzak ere halakoak izango ziren hainbat kasutan... Zineman genero ezberdinak jorratu zituen (beldurrezkoa, westernak, zine-beltza, erotikoa...) eta hainbat antzerki lan ere egin zituen Zabalzak: Camerino sin biombo, Las arañas viajan de noche edo Pensión Rosita.

Egubakoitzean erakusketaren inaugurazioan izan nintzen Irunen eta erdi-txantxetan, Irungo EKT elkartean afaltzen ari ginela, gutxienez negritaren bat zor niola agindu nion Gurutzi, atzoko DVko kronika hau (bertsio digitalean papereko negritak falta dira) irakurri baino lehen. Zorrak kitatzeko eta Gurutz zoriontzeko, egin duen lan bikaina aitortzearren idatzi dut honako post hau. Chapeau, Gurutz!
]]> misterklin gurutzalbisu josemarizabalzacinebohemiaysupervivencia zinebi edwood josemarizabalza http://goiena.net/blogak/edu/jose-maria-zabalza-irundar-zinezale-amorratua#comments edu mendibil Mon, 05 Mar 2012 20:42:41 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/marilyn-ustez-ez-zen-athleticekoa?utm_source=rss&utm_medium=feeds Olé! Horixe bota zuen herenegun Felix Linaresek bere programan, Mi semana con Marilyn filmaren gainean jardun ondoren (eta Michelle Williamsen gorputzeko atal guztiak ohiko duen voyeur estilo horrekin ondo arakatu ondoren) eta Los vascos conquistan Hollywood tarteari paso eman aurretik. CSI: NY telesaileko atal batean Athleticeko bazkide txartel bat ikusten ote zen izan zuten aztergai jarraian. Ustez katalana zen gorpu batean (susmagarria Athleticekoa izateko, ala?), hildakoaren diru-zorroan, bazkide txartel bat antzematen zen eta, txuri-urdinez idatzita (susmagarriagoa oraindik, edo?), Athletic Club hitzak. Azkenean, argitu zuten ez zela Athletic Club Txit eta Chiceko bazkide txartela (zorionez), baizik eta New York Athletic Club izeneko klub historiko eta ospetsukoa (sinestezina, balentria ona; bilbotarrena baino aurretik sortutakoa!). Linaresek esan zuenez, makina bat aldiz aipatua izan dute klub hori zineman, besteak beste Billy Wilderren El apartamento zoragarrian. Lagunek-eta aspalditik dakiten bezala, Felix Linaresekin gehiegi fidatzen ez naizenez, kasua nire kontura ikertzen hasita nago, badaezpada. Baliteke Marilyn Athleticekoa izatea, auskalo. Edozelan ere, Euskal Telebistan edozein aitzakia da ona aspaldi honetan Athleticekin tabarra (baina ez gabarra) emateko ikusleei... eta Realzale sufrituoi. Kopako finala pasatu bitartean, hobe izango da telebista aurrean jarri ordez liburu mardul horietako bati heltzea edo gantxilloa egitea. Ai Jesus!
]]> newyorkathleticclub athleticclubbilbao elapartamento michellewilliams misemanaconmarilyn lanochede felixlinares http://goiena.net/blogak/edu/marilyn-ustez-ez-zen-athleticekoa#comments edu mendibil Thu, 01 Mar 2012 19:31:25 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/urteko-liburua?utm_source=rss&utm_medium=feeds


Aurten irakurritako liburuen artean bereziki hiru nabarmenduko nituzke, hirurak gustura irakurtzen diren pisuzko nobelak, mardulak (liburu digitalik ez dut dastatu oraindik), azkenera arte gogoz eta aldi berean penaz (bukatzearren hain zuzen) irensten direnak. Niri dagokidanez behintzat, Urteko Liburuaren saria ex-aequo hirurentzat.

La fiesta del Chivo (2000). Aspalditik neukan irakurtzeko gogoa eta pazientzia handiarekin nire zain izan dut etxean urtetan. Azkenik, udaberrian heldu nion, kasualitatez Trujilloren hilketaren 50. urteurrenean. Beldurgarria benetan Vargas Llosak kontatzen duen istorioa, lehen orrialdetik akaberara arte harrapatzen zaituena. Ez nuen ezagutzen Trujilloren ibilbidea, Galíndezen hilketarengatik zeharka ez bazen ere. 1961ko maiatzaren 30eko Trujilloren kontrako atentatuari buruzko orrialdeak biziki hunkigarriak dira, eta gogorra benetan Uraniak amaieran egiten duen aitorpen modukoa. 2010eko Nobel Saridunaren maisu-lana, zalantzarik ez. Benetan zuzen zebiltzan liburua behin eta berriz gomendatu zidatenak.

Viaje con Clara por Alemania (2010). Bidelagun izan nuen (Clara ez, liburua) udan Alemaniara egindako bidaia baten. Clara, Alemaniari buruzko gida idazten ari den idazlea eta Ratón, haren senarra, dira protagonistak eta Ratón bihurriak egiten duen kontakizuna da haria. Bikote baten harremana ederki islatzen duen nobela. Bide batez, Alemaniako gida moduan ere erabili daiteke. Fernando Arambururen libururik ez neukan irakurrita eta egilearen argazkia ikusita, ez nuen uste hain dibertigarria izan zitekeenik. Narratzailearen hainbat konturengatik berehala identifikatu nituen Ratón eta Aramburu bera, Javier Cercasen nobeletan gertatu izan zaidan moduan. Joan den abuztuan bereziki lagungarri gertatu zitzaizkidan Hanburgon kokatutako pasarteak. Guztiz gomendagarriak. Liburua zein Hanburgo.

El hombre que amaba a los perros (2009). Liburua irakurtzen nenbilela, Fernando Arambururi zera irakurri nion artikulu batean: "Raro será que a una obra rica en pensamientos complejos, en datos históricos, en aciertos formales y hondura humana no la preceda un sostenido esfuerzo que fácilmente pudo prolongarse por espacio de varios años". Leonardo Paduraren lana baino adibide hoberik, zaila...
Trostki, haren hiltzaile Ramón Mercader eta Kuba maisuki gurutzatzen ditu egileak. Utopien hutsegiteen eta gupidaren gaineko orrialde hunkigarriak daude liburuan eta Iván protagonistaren belaunaldiaren ametsak zelan zapuztu ziren/zituzten ikustea mingarria gertatzen da. Trotski hil zuten etxean (goiko argazkian) egon nintzen orain dela urte mordoa eta orain Asaltar los cielos dokumentala berriro ikusteko gogoa piztu zait. Bere garaian, aipatutako dokumentala zerrenda hartan gehitzea ahaztu nuen.

Fernando Arambururen liburu ederrean aipatzen den moduan, blam uneak izan ditzazuela 2012an eta ondo-ondo pasa Gabonak. Besarkada handi bat hona gerturatu zareten guztioi.
]]> fernandoaramburu mexicodf leonardopadura ramonmercader trotski vargasllosa elhombrequeamabaalosperros javiercercas viajeconclaraporalemania asaltarloscielos trujillo galíndez lafiestadelchivo http://goiena.net/blogak/edu/urteko-liburua#comments edu mendibil Thu, 22 Dec 2011 09:32:52 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/19-de-diciembre-de-1971?utm_source=rss&utm_medium=feeds El Trinche ikusiko zuen jokatzen noizbait. Casale zaharrak zortea ekartzen omen zion Central bere bihotzeko taldeari. Horregatik hain zuzen bahitu zuten El Coloradok, Miguelitok eta haien lagunek Casale zaharra 1971ko abenduaren 19an. Egun horretan jokatu zuten Ñulsek eta Centralek, Buenos Aireseko Monumental estadioan. Centralek irabazi omen zuen, 1-0, eta kanallen garaipena ospatzen heriotza gozoa izan zuen Casale zaharrak; ¿Qué más quería que morir así ese hombre? ¡Ésa es la manera de morir para un canalla! Bihotzak huts egin zion Casale zaharrari. 19 de diciembre de 1971 Roberto Fontanarrosa handiak idatzitako istorio zoragarria da. Inoizko futbol-ipunik onena dela entzun nion lagun bati aspaldi. Litekeena da laguna zuzen ibiltzea.

(Juan Carlos Rimoldi lagun rosarinoari eskainitako posta)
]]> newell´soldboys rosariocentral eltrinchecarlovich estadiomonumental buenosaires robertofontanarrosa elviejocasale http://goiena.net/blogak/edu/19-de-diciembre-de-1971#comments edu mendibil Mon, 19 Dec 2011 13:44:29 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/fellini-donostian?utm_source=rss&utm_medium=feeds "Psshhhi... Bambinooooooooo!!!". Arrebak blog hau irakurtzen ez duenez, eta oparia jaso nuenetik ia 20 urte igaro direnez, trankil asko esan dezaket: liburuak itxura ona bai, baina eduki aldetik... tira! Biografietan gertatzen den bezala, honek ere Felliniren gaineko kontu bitxi ugari dakar.

Anekdoten artean, John Baxterrek apokrifoa izan daitekeela aitortu arren, ondorengoa mundiala da benetan: Fellinik Las noches de Cabiria filma eskaini omen zion Goffredo Lombardiri eta honek zera erantzun: "Lehenbizi, alferren eta marikoien film bat; jarraian ijito maltzur bat eta emakume tuntun bati buruzkoa; hurrengo iruzurgile batzuk; eta orain, emakume zoro batzuk atera nahi zenituen eta azkenean prostitutak izango direla; zer etorriko da gero?". Eta Fellinik: "Produktoreei buruzko bat".

Esan bezala, Donostian Fellinirekin gozatzeko aukera bikoitza dago orain: alde batetik, San Telmo museoan Felliniri eskainitako erakusketa (guztiz gomendagarria!) eta bestetik, film zikloa eguaztenero Principal antzokian.

Fittipaldi bolidoen, abiaduraren sinonimo bihurtu den moduan, Felliniren izenak zuzenean eramaten gaitu zinemaren mundu magikora. Viva Fellini!!!
]]> federicofellini johnbaxter lastrada ivitelloni lenottidicabiria ilbidone http://goiena.net/blogak/edu/fellini-donostian#comments edu mendibil Fri, 16 Dec 2011 09:54:42 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/michael-laudrup-realerako-modukua?utm_source=rss&utm_medium=feeds Michael Laudrup da nire beste debilidadetako bat. Atzo gauean, zapeatzen nenbilela, hura elkarrizketatzen ari ziren Punto Pelotako pelotek. Ikaragarri gustatu zitzaizkidan Laudrupen adierazpenak eta baita esateko modua ere. Betitik iruditu zait tipo jatorra, argia, zintzoa, dotorea. Etxerako modukua esango zuen batek baino gehiagok. Realerako modukua diot nik. Zin egiten dut: noizbait Realera etorriko balitz, berriro egingo naiz Realeko bazkide; hori bai, kafre haiengandik ahalik eta urrunen. Hortxe atzo gaueko elkarrizketa, hainbat zatitan banatuta. Zelaian eta zelaitik kanpo, chapeau Laudrup.
]]> puntopelota michaellaudrup http://goiena.net/blogak/edu/michael-laudrup-realerako-modukua#comments edu mendibil Fri, 02 Dec 2011 09:36:55 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/montanier-alea-jacta-est?utm_source=rss&utm_medium=feeds penaltyaren aurreko beldurra eta beste hamaika topiko. Zaleen biktimak izateko ere beste edozein jokalari baino boleto gehiago dituzte, nekez hasten ditugulako atezainen huts nabarmenak. Argi dago jokoa jarraitzeko eta aztertzeko leku pribilegiatuan daudela arqueroak (Argentinako berba izugarri polita da, ala?) eta defentsari aginduak emateko orduan ere ez dira kikiltzen; entrenatzailea baino zeresan gehiago daukate askotan. Hori dela eta, ohikoa izaten da atezaina taldeko kapitaina ere izatea. Nortasun kontua gehienetan. Halere, bitxia bada ere, gutxi dira entrenatzaile izatera heltzen diren atezainak. Ricardo Zamora, Marcel Domingo (beharbada emaitza onenak lortu zituen atezain-entrenatzailea), Iribar, D'Alessandro, García Remón, Dino Zoff, Walter Zenga, Julen Lopetegui, Abel Resino edo Lavolpe dira horietako batzuk. Ez dute jokalari bezala egindakoa hobetu eta hor nonbait dabiltza, aukera berri baten zain zenbait kasutan. Realera etorritako Montanier entrenatzailea ere atezaina izandakoa da. Caen, Toulouse eta Nantes taldeetan jokatu zuen, besteak beste. Orain, Realaren ibilbide eskasa dela eta, kolokan dago frantziarra. Aurrekariak ez daude bere alde. Erratuta egon nahi nuke, baina... Montanier, alea jacta est. ]]> abelresino walterzenga philippemontanier d marceldomingo platini arconada julenlopetegui alessandro iribar lavolpe ricardozamora garciaremon realsociedad dinozoff http://goiena.net/blogak/edu/montanier-alea-jacta-est#comments edu mendibil Thu, 24 Nov 2011 12:00:56 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/urteko-meloia?utm_source=rss&utm_medium=feeds Zilarrezko Meloiaren VII. ekitaldia. Berlinen futbol-espioi lanetan daukadan agentearen azken informearen zain, hortxe aurtengo hautagaien zerrenda: Keirrison (Barçarekin debutatuko du inoiz?), Real Madrileko hirukote germaniko-nibelungoa (Sahin, Altintop eta Khedira), Drenthe (hobe Alicante aldean azaltzen ez bada, ezta Benidormeko txiringito baten ere), Parejo (Valencian, missing), hiru txoritxoak (Chori Domínguez, Chori Castro eta Chori Buru), David Navarro, Altidore, Iban Zubiaurre (munduko fitxaketarik garestienetakoa, norena eta bilbotarrerena, of course: lau denboralditan, lau partida Athleticen), Iñigo Díaz de Cerio (Numanciarekin golik ez oraindik), Castillo (gainbehera nabarian), Forlán (Urrezko Baloirako hautagaien artean, zelan?), Fran Mérida (aspaldiko promesa, urtetik urtera husten doana), Perea (zelan sufritu duen Atleticoko zalegoak harekin!), Juanma (Osasunatik Atleticora, madrildarrekin ezer egiterik ez dagoela frogatuz), Raul García (bikain orain Osasunan, Atletico utzi eta gero, noski), Godín, Van Nistelrooy (han eta hemen horrenbeste gol sartu eta gero lehortea aurkitu du Malagan), Marchena zikina, Matusalen Rivaldo, Edmilson, Güiza, Φρανθίσκο Γέστε erbesteratua, Camoranesi, Aimar & Saviola (millonarioak garai baten eta nahiko debaluatuta biak gaur Benfican), Fernando Torres (blue ex-red), Tévez, Roque Santa Cruz (Betisen utzita... eta eserita), Mariga, Realera etorritako ustezko perla hori...

Betiko moduan, edozein ekarpen eskertzen da. Oraingoz, irabazlea erabakiko duen epaimahaian Herrman germanofiloa eta biok gaude. Epaimahai inconstitucional horretako kide nahi izanez gero, test txiki bat gainditzea baino ez da behar. Don Balón hil denez (agur eta ohore), Panenka aldizkariko O zenbakian zetorren test psikologiko-futbol-eroa erabiliko dugu galbahe gisa, gutxieneko maila bat mantentzearren, baina inoiz ez Punto Pelota saioko goren-mailara iristeko atrebentziaz. Eskatzen dugun mailaren ideia bat izan dezazuen, hauxe da galderetako bat:

Zure lehen futbol oroitzapena, zein?
a- Maradonaren gola Ingalaterrari, "cuando dejó en el camino a tanto inglés".
b- Irrati esatariaren oihua: "¡¡¡Gooooooool en Las Gaunaaaaaaas!!!".
c- Centro Montañés taldeko kamiseta bat, 7 zenbakiarekin.

Esandakoa: Zilarrezko Meloiaren VII. ekitaldian parte hartu nahi duzuenok, idatzi ondoko helbidera eta test osoa bidaliko dizuegu: komandopetaka@hotmail.com

Meloi uzta ondo joan denez, testa betetzen duten lehenbiziko hamarrek meloi bat jasoko dute etxean.
]]> zilarrezkomeloia panenka http://goiena.net/blogak/edu/urteko-meloia#comments edu mendibil Fri, 04 Nov 2011 09:01:44 +0100 http://goiena.net/blogak/edu/hitzak-eta-isiltasuna?utm_source=rss&utm_medium=feeds Bertsolari dokumentala ikaragarri gustatu zitzaidan. Momentu benetan ederrak ditu: filmaren hasiera, Miren Amurizak zinema aretoko ikusleei zuzendutako bertsoa botatzen duenean; amildegiko irudiak (nire ustez unerik politena, aukeratzea zaila izan arren); Zarauzko hondartzakoak, Oteizaren hitzekin lagunduta, Amuriza uretan sirenatxoa balitz agertzen denean; Maialen Lujanbio eta Andoni Egaña jendearen kontra dabiltzanean; Principal antzokian harrizko bertsolariak baino ez agertzen direnean; BECeko finala eta hango emozioa; txapela egiteko prozesuarenak...

Herrikojak taldearen musika ere nabarmentzekoa da eta bereziki gustatu zitzaidan baita bertsotan hasi aurreko isiltasun-tentsioa nola islatzen duen Kixik. Barrea ere eragin zidan, Andoni Egaña ikerketa baterako makina barruan bertsotan hasten denean edota kosmonauta itxurarekin azaltzen denean gero, burua kablez josita... Egaña Gagarin! Hitzek, nola ez, berebiziko garrantzia daukate filmean eta Egaña, Lujanbio eta Jon Sarasua hirukotearenak txapela kentzeko (ala janzteko?) modukoak dira. Txaloak, era berean, Zinemaldiarentzat, filma sail ofizialaren barruan botatzeagatik.

The artist filmean, berriz, ez dago hitzik, lan mutua da, zuri-beltz dotorean filmatutakoa eta soinudun zinemaren agerpena eta honek eragindako kalte kolateralak islatzen duena. Zein ondo dagoen girotua orduko Hollywooden eta zelako zinema areto dotore agertzen diren! Protagonistek elkar ezagutzen dutenean eta handik gutxira, errodaje platoan, George Valentin zinema mutuko izarrak neska dantzan harrapatzen duen unea mundialak dira. Baita kamerinoan, protagonistak soinua, zarata deskubritzen duenean. Jean Dujardin aktorearen lana saritu zuten azken Canneseko jaialdian eta ez da harritzekoa. Bérénice Bejo aktorearena ere saritu zezaketen..., eta Uggy txakurrarena, zergatik ez. Noizko interpretazio sari bat animali batendako? Sinestezina txakurrak egiten dituenak. Edozelan ere, chapeau! filmeko guztiendako. Publikoaren saria eskuratu dute Donostian. Aspaldian ez nuen film batekin horrenbeste gozatzen.
]]> kixi zinemaldia herrikojak bertsolari theartist asieraltuna http://goiena.net/blogak/edu/hitzak-eta-isiltasuna#comments edu mendibil Mon, 26 Sep 2011 19:20:30 +0200