Demonocrazy

Musika analogikoaren xarma

Musika digitalaren kontsumitzaile bezala ikusten dut nire burua. Ez daukat binilorik eta CD gutxi ditut hautsaren zain nire apalean. Ordenagailuan ordea, milaka diskoko datu basea daukat eta egunero ematen diot erabilera. Gizartearen gehiengoa ari da aldaketa digital honetara gehitzen eta askotan guzti honen abantailak aldarrikatzen ditugunez, gaur desabantailak komentatzea erabaki dut.

Disko bat, esperientzia bat da. Honen azala eta diskoa edo biniloa martxan jartzeak suposatzen duen erritualak esperientzia ugaldu eta asetzen du. Artxibo digital batek ezingo du inoiz hori ordezkatu.

Horrez gain, nire ustez, oraindik ere garrantzitsuagoa den musika entzuteko era aldatzen ari da.

Gure gizarte kapitalistan, gauzak muxutruk direnean balorea galtzen dutela uste dugu. Inkontziente egiten dugun erreakzioa da, baina horrela izaten da. Kontzertu berdin baten aurrean, hau ordaindu edo muxutruk bada, lehen aukerak gehiago asebetetzen gaitu. Diskoa ordaindu ez dugunez, gainetik entzun eta lehen entzunaldian gustuko ez badugu zakarrontzi digitalera botatzen dugu.

Inori ez zaio  gustatzen garagardoa, kafea edo tool lehen aldiz kontsumitzen duenean. Musika disko batzuk ezin dira lehen entzunaldian asimilatu, ezta ere diskoko single-a bakarrik entzunda. Osotasunean entzun behar dira.

Inori ez zaio bururatzen film baten eszena aurrera pasatzea gustuko batera heldu arte edota bazkari batetan lehen bi platerak alboratu eta zuzenean postrera joatea. Babarrun barik postreak ez du zentzurik. Diskoa liburu bat da eta bertako orriko paragrafo batetan amesten badugu, aurreko orri guztien esfortzuagatik da.

Ezagunen Ipod-ean kuxkuxeatzean, musika digitalaren sindromea pentsatu baino asimilatuago dugula konturatu naiz. Diskoko kantak bilatzean, bakoitzeko single-a bakarrik du jende askok. Euskadi gazteak babestutako erreproduktoreak dirudite.

Nire ohiturei begiratzean ere, errudun sentitzen naiz. Askotan jausten naiz random deabruaren funtzioan. Autobusean egunero disko oso bat entzuten saiatzen naizen arren, atzamarra next botoitik oso gertu dago eta askotan jausten naiz bekatu digitalean.

Gazteagoa nintzenean izan nuen musika irakasle batek, musika gutxiesten dugula esan zigun klase batetan. Bere ustez, gaur egun, musika gehigarri bezala erabiltzen dugu. Supermerkatuan atzealdean dago, etxeko lanak egiteko, nabigatzen gabiltzan bitartean, korrika egiteko… baina jende gutxi jartzen da musika bakarrik entzuten. Bere teoria entzun nuenean barre egin nuen, gaur arrazoia ematen diot.

Musika prostituitu egin dugu eta ez diogu duen garrantzia ematen. Eskerrak, oraindik ere, benetako melomanoak existitzen direla, horren adierazle hurrengo kanpaina.

Oharra: Barre egiteko gogoarekin gelditu bazarete, hemen gai honi buruzko, Manuel Bartual-en bineta batzuk:

1 - 2 - 3 - 4 - 5 - 6 - 7 - 8 - 9 - 10