Nasmastarraren apunteak

Bizitza ibaia da, erreka txiki askotatik edaten duena, bizkor, saltari, dena jan beharrean jaio, bidean topatzen duena jaso, bere egin ,eta sigi-saga moteltzen doana itsaso ilun mugagabean hiltzeko. Bidean arrain eta igelekin batera harriak, orbelak, lohia, hondakinak, industrien isuriak batzen ditu itsu eta halabeharrez, haien artean hautatu ezinik, botatzen diotena barneratzera kondenatuta. Ura osten badiote, bidea itxi eta desbideratzen badute, ezer gutxi egin dezake. Baina nazkatuta ura pilatu eta harrotzea erabakitzen duanean... kontuz gero! Sen matxinoa nagusitzen denean, askatasun goseak gainezka egiten duenean, ez dago geldiaraziko duenik. Zoritxarrez, ordea, eztanda horiek noizbehinkakoak baino ez dira, eta inoiz ez iraunkorrak. Gure bizitza ibai otzandua, kanalizatua da, gehienetan.

Asia-mina dekot!