Aurreko baten hemen idatzi nuen nola notizia bat hasi daitekeen tuit bat botata. Tuita, argazkia, lokalizazioa… gero bideoa… eta telebistarainoko edo paperean argitaratzerainoko bidea. Baina uste dut zirkulua isteak gure bezeroaren gogobetetasuna asetzen lagunduko lukeela. Zer da zirkulua istea?

Aste honetan egin ez dugun baina posible litzatekeen adibidea: Mundumira jaia.

• Asteburuan Mundumira jaialdia izan dugu Debagoienean. Tuitak, aurrez elkarrizketak, agendak, erreportajea paperean, telebistan… denetik egin dugu ze jai garrantzitsua da Debagoienerako. Aurre-lan polita.
  
• Asteburuan tokatu zaigu jaialdiaren berri luze eta zabal lantzea. Sarean momentuan bertan, eta paperean azalean joan da, telebistan magazine berezi bat egin dugu...
• Goiena paperan genioen: "Eguraldiak lagundu izan balu, festa borobila" Mundumirako antolatzaileak "oso gustura" daude Eskoriatzan eta Gatzagan ospatu den jaiarekin, euria oztopo izan arren".

Uste dut jai guzti-guztiak ondo joan direla aipatzen jarduteak muga bat duela. Eta hedabideok jarri beharko genieke muga hori sinesgarritasunaren izenean. Zelan baina? Proposamenetako bat da sare sozialei kasu egitea.

Mundumira jaiarekin astelehenean atera genuen hau:

Eta hori berori horrela atera arren ahots diskordanteren bat-edo sartu izan bagenu? edo sare sozialetan denak pozik baleude ere beste ikuspuntu hori? Nire ustez asko irabaziko luke artikuluak eta kazetariaren firmatik haratago ere irakurriko litzateke. Jaien kroniken amaieran tuit bat sartzearen aldekoa naiz. Tuit sinatua, 140 karaktere… batzuetan graziosoa, besteetan ildo ofizialaren kontrakoa, besteetan antolatzaileen esana babestuko duena, besteetan kuriosidade txiki bat… Hiru adibide, tartean nik botatako bat:

Komentario kurioso ba (nik ere flipatzen dut honekint:

Jendez lepo zegoela zioen Eskoriatzako tuit bat:
Kritikak sumatu ostean idatzitako tuita domeka arratsaldean:

Pistak lor genitzake sare sozialei kasu eginda eta 2012ko kazetariak uste dut begiratu beharko liokeela sarean mugitzen dena. Batzuetan dagoenetan emateko eta lekua egin paper eta telebistan, bestetan jendearen iritzia gurearekin bat datorrela jakiteko, etab.  

Nire proposamena, artikulu luzeetan, jaietakoetan eta abarrekoetan aukeratutako tuit bati lekua egitea informazioa osatze aldera bai telebistan eta bai paperean. Tuitarekin hasitakoa tuitarekin itxi.

Gure bezeroak eskertuko luke edo ez? horixe baita gakoa...

Gaur, astebete pasata, beste mundumira baten berri ere emango dugu, izan ere kazetariek egun gehiago izan dituzte lana egiteko eta badakigu gatzagarrak ez daudela oso gustura... Tuitean triste genioena disgustu izango da biharko papereko, sareko eta telebistako notizian.

Bizi genuena ez da erraz blog honetan kontatzeko. Hainbat bideo ikusi ditut han eta hemen, eta ez, ez dute adierazten han bizitakoa. Edo bai. Baliteke nik bizi nuena ez ikustea bideo horietan ze hori hain da norberarena... Gaztetua eta kontzertuan sartua sentitu nintzen. Lehenengo kantuan tuiteatu ere egin nuen, baina utikan aparailuak bigarrenerako. Harrapatu egin ninduten.

Orain pare bat aste hasi zen zurrunbiloa. Orduan enteratu nintzen ni Tito joan zela. Josu Zabalaren berri ere izan nuen, bazebilela ikus-entzunezko bat gertatzen omenaldi txiki bat egiteko... Argazki eta grabazio pilo bat zituen, baina bere izatean dago gauzak ondo egitea eta gureganaino ere heldu zen galdezka. Guk, Goienan, bagenituen Arrasaten egindako kontzertu grabaketa batzuk. Tito bera zen bezalako agertzen diren WHS-ak. Ikus-entzunezko landua egin zuen Zabalak, egiten duen edozerrek izaten duelako "Zabala" marka. Tonoan jarri gintuen denok eta ezagunago egin zuen Tito Aldama hango gehienondako. Beragatik elkartu ginen eta elkartu ziren.

Egun berezia zenean hasi zen guztia, 00:00ak pasatakoan, apirilak 29an. Egun horretan hil zen Johnny Brusco eta baita Tito Aldama jaio ere. Gaueko lehenengo taldeak, Gobeo Bayk pare bat bider gogoratu zigun zertarako geunden han.  Arnasten zen giroa bazen Titoren gertukoa eta edadeari begiratuta argi ikusten zen han zeudenak ingurukoak zirela. Aretoa lepo beteta. Lehenengo taldearen eta mimo minututxo batzuen ostean...

"Kaixo lagun guztiok, gu gara Hertzainak"

Kantatzen hasi zen Txanpi eta adrenalina gora Garik esan zuenean: ¡que viejos estais, cabrones! propio jarri zioten hanka-zurruneko mikrotik.

Emozionatu egin ginen hango gehienok eta seguruenik baita Hertzainakeko taldekideak ere: Txanpi, Kike, Bingen, Gari eta Josu ziren taula gainean, pare bat sasofoijotzailek lagunduta eta hasierako kanturako Urdangarinek panderoa jota. Azken kantuan igo zuen Ruper Ordorikak "ta ezer ez da berdin" kantatzen laguntzeko.

Bost kantu

Sei disko eta hainbat singletatik aukera zabala zegoen ba jotzeko, baina badirudi saxoa entzun zitezkeen kantuak izan zirela aukeratuak. Aspaldi entzun barik genituen kantuak Josu Zabalaren gidaritzapean eta Gari frontman indartsuaren ahotsera:

• Hertzainak
• Eh txo!
• Rock&Rolla Batzokian
• Egunero
• Ta ezer ez da berdin.

Hertzainak bueltatuko den? Beti dago galdera bera askoren buruetan...: "Isilik inola ez, hobe da abestu" kantatzen hasi ziren, baina, nago, "ta ezer ez da berdin" izatea azkenengo kanta ez dela ausazkoa izan. Ez, ezer ez da berdin, baina erakutsitako indarrak hogei urte eta gero ere funtzionatuko lukeela ez dago dudarik. Hori talde onei bakarrik gertatzen zaie. Besterik da momentu konkretu eta sentitu hautatik kanpora kontzertuen zurrunbilo neketsuan hastea, hala ere. Gogor daude, topean, emateko gogoarekin, osasuntsu... baina ez, ez dut ikusten aukera bat denik ere. Agur.

Eskerrik asko Aianai elkartekoei hau dena antolatzeagatik, Helldoradokoei eta bereziki Josu Zabala eta Hertzainak-ekoei urrezko minutu horiek erregalatzeagatik. Gogoan izango dugu apirilaren 19koa eta baita Tito Aldama ere

Niretzat Internetek industria diskografikoa hondoratzen eta zine-aretoak husten lagundu du, baina erabiltzailearen ikuspegitik primerako aukera da. Bai, erabiltzaileentzat sekulako asmakizuna dena, azken labankada izan da profesioarentzat. Telefonia konpainiek dirutza egin dute gure lepotik, eta bideoak zein musika jaisteko atariek patrikak bero-bero dauzkate. Aitzitik, disko dendak apenas geratzen diren, saltokietan diskoentzat gordeta zegoen lekua murriztuz doa, eta neurri batean, ongi iruditzen zait horren aurka egin eta produktu artistikoa babestea. Musikak, zinemak edo arteak orokorrean, jendearentzat inongo baliorik ez dutela iruditzen zait, dohainik dena ez dela baloratzen. Politikariek hori garbi daukate, eta murrizketak ez dituzte hezkuntzan edo osasungintzan egiten. Ados nago osasun sistemari eustearekin, baina agian liburu batek botikak baino gehiago sendatzen du, musika pastillak baino onuragarriagoa izan daiteke. Baina ez, agintariek kulturak ez duela piperrik balio ebatzi dute, mundu artistikoa izugarri desprestigiatu da, eta inori ez zaiola axola dirudi. Ez dakit nola egiten zaion horri aurre. Nola mantendu errebeldia bizitzak arrastoan sartzen zaituenean? Nola transformatu sistemaren atzaparretan ez erortzeko? Batetik ez bada bestetik hipnotizatzen gaituzte, eta gu etxean geratzen gara telebista ikusten eta etengabe burutik behera egiten diguten kaka irensten.

Bihotza da gertukoa eta esparrua tokikoa

• Ez zegoen laguntza beharrik, hiru-lau lagun zeuden istripua izan duen laguna artatzen eta nirekin batera heldu da udaltzaingoa. Erredakziora deitu dut albistea gertatu dela kontatuz.
• Argazkia atera dut.
  
  

• Tuiteatu dut poltsikoko telefonotik: Istripua Muxibarren. Mutil gaztea lurrean etzanda, anbulantzia bidean. Kontuz gidatu. pic.twitter.com/okLAQPjh  Tuita geolokalizatuta bidali dut.
• Beste tuit bat, ze beste argazki bat ere banuen: Udaltzainak, Ertzaintza... Ez dirudi oso larria, berbetan dago mutila, kontziente. pic.twitter.com/gUr3EdFB
  
  Gure erredakzioan martxan zeuden, ni han nengoela bideo-kazetaria eta kazetari-argazkilaria heldu dira. Haiek geratu dira lanean.
• Tuiteatutakoak erantzun bat izan du. @aurbietak erantzun du. Elkarrizketa sortu da: @iarantzabal Arrasaten horrelako istripu gehiegi ematen ari dira azken urteetan: diariovasco.com/v/20110830/alt…
• Lotura bat eman du eta hor badago aztergaia, antza... Arrasaten antzerako istripu asko gertatzen omen dira... EAE-ko hirugarren herria omen, zerrenda honetan... 
• Bulegotik Ertzaintzara deitu dugu, baina beraiek ez zekitela ezer ze Udaltzainak eman dutela zerbitzua. Udaltzainei deitu diegu, baina orain komunikazio arduradun bat dute eta handik bueltan heldu behar informaziora. Ezin itxaron, hala ere. 12:30ean emango ei dute horren berri... :-(
• Istripuan bertan egoteagatik, hau da, kale-kazetaritza egiteagatik, hainbat datu jaso ditugu. Bertatik, bertara, albiste izan direnek emanak.
• Datuak jasotzeaz bat egin dugu albistea eta zast! argitaratuta: http://goiena.net/albisteak/gazte-bat-harrapatu-du-auto-batek-arrasaten
• Argazki galeria bat ere egin dugu, 13 argazkirekin.
  
• Ez diogu bideoari itxaron. Bideoa editatu dugu 5-10 minututan eta gero igo dugu artxibora eta artxibotik goiena.net-era. Lehenengo albistea argazkiarekin eta gero bideoa gehitu. Sarean dago.
• Tuit batekin erantzun diot @aurbietari: @aurbieta badago nondik tiratu. Egia esan, Arrasateko zebrabideetatik inor aterako den edo ez asmakizuna da, normalean ez da ikusten!  Eman dut iritzi bat, niri batzuetan gertatu zaidana, ze autoan noala, zebrabidetik gurutzatzea gura duena ez da erraz ikusten. Autoak aparkatuta daude (legez) zebrabidearen marraraino bertaraino...
• Beste tuit bat bota dut aurbietari datu gehiago emanez eta baita twitter bidez jarraitzen nautenei ere: @aurbieta Albistea: http://tinyurl.com/7qhcad7 Akaso sakonduko dugu paperean albistea. Gaur gauez 12 autotan ere lapurtu dute Arrasaten. Bide batez, albistea lantzeko pista eman didala jakinarazi diot eta eman diot beste albiste bat gaur gauean lapurketak egon direla bere herrian, dozena bat autotan. Oraindik landu barik dugun albiste bat, baina erredakzioan dagoena dagoeneko.

Bariku iluntze hotza. Jende bat etxean geratu izana erraz ulertzekoa. Hala ere, lagun dezente Elgetako Kafe Antzokian. Elgetarrak eta gazteak asko, gehienak. Bergaratik, Antzuolatik, Arrasatetik... eta aipatuak izan ziren eibartarrak ere bai :-) Aurrean, kartel ezaguna osatzen duten hiru lagun: Mikel Pagadi, Egoitz Lasa eta Nagore Aranburu. Ederra hirukotea!

Ez naiz bereziki monologo zalea. Izango da telebistako Club de la Comediarekin ez dudalako gozatzen, ez ditudalako ikusten esaten dituztenak, ez dudalako umore gertukotzat... ez dakit zein den arrazoia zehatz, baina, esaterako, nahiago dut talde eskas baten musika entzun ontzat jotako monologari horiek ikusi baino.

Ezberdina izan da hirukote honekin. Ni ez nengoen umorez bor-bor eta saioa etxean izanda ez dut izaten askotan aukerarik aulki batean jarri eta oso-osorik ikusteko ere. Betekadarik ez, eta aulkiren bat ere bazen libre eta aukera ederra ia monologoek euskaraz zer ematen duten jakiteko. “Euskaraz monologoak zer?” galdera erantzuteko jarri nintzen gozatzeko baino gehiago eta emaitza bikaina izan da ze gozatu nuen, asko gozatu eta galdera ahazterainokoa izan zen ordubetea. Algaraka egon nintzen. Oso merke, 12 euroan ordubete pasatxo algaraka. 

Euskaraz nola ez dira ba monologoak egin ahal izango! Hizkuntzak kulpa izango balu moduan! Edozeini gomendatzeko gaua izan zen. Egoitz Lasak apurtu zuen izotza (barkatu erdarakada baina gauaren lizentziaz egin dut). Aitzakia da Boda batetik datozela eta hango demasiak egin osteko haria erabiltzen dute hiru lagunen txandak osatzeko. Minutu bakarra behar izan zuen Lasak irribarrea ateratzeko Elgetan. Eta beste pare bat minututan bakarrizketa eten eta txaloak ere atera zituen. Txalo horiek eskertu eta jarraitzeak ekarri zuen irribarrea, algarak eta txaloak tartekatzea. Lasa oso sinesgarri eta "tenplau" banketa bakarraren laguntzaz. Eskarmentua balio.

Lasa eta Pagadi ikusi ditugu gehiagotan ere elkarrekin. Ondo moldatzen dira taula gainean eta baita azpian ere. Gidoigintzan ondo eta idatzitakoa defendatzen berdin. Pagadik baditu, taulara atera orduko aldeko puntuak irabazita. Atzoko ikus-entzule batzuk komentatu zidaten txikia gustatu zitzaiela, handi ikusi zutela berriz ere (eta “berriz ere”k argitzen digu badituela zaleak). Kapaza da hitz joku ebidenteekin barrea ateratzeko edo “erresistentziaren balioeza” aipatzen ausartu eta barreak lortzeko. Asko esaten du bere alde.

Eta Aranburu? Urteberi on, amona ikusitakook gogoratuko zarete han erabili zuen erregistroaz. Txukun orduan, ba “Bodologuak” monologoetan asko gozatu dut bere eszenaratzearekin. Eguberri off bat nuen gogoan, atera eta barre hori.. barre minutuetan sartzeko erraztaile zena eta izan dena Espaloian. Aupa Etxebeste, Eutsi... irudi horiek etorri zitzaizkidan burura, baina monologoak amaitu ostean ze tarte horretan harrapatuta izan ninduen, lelotuta eta barrez. Aretoak husten zeudela galdetu ziotenean erantzun hau bota zuen “Ez gara preokupatu behar, okupatu baizik.” Onartu dagidan ordutik hasi zela ni lelotzen.

Baiña zergatik harrapatu naute hiru hauek? Ba gertuko sentitzen ditudalako, gertuko sentiarazten dutelako ikus-entzulea, monologoak oso bisibleak direlako eta esaten dutena ikusi egiten dugulako, edonork bizi dituen gertaera eta erretratuak deskribatzen asmatzen dutelako, bizi jarduten dutelako baina antxitxika egin barik, gidoian asmatu dutelako, gorputz eta arima defendatzen dutelako sinisten dutena eta hori trasmititu egiten dutelako...

Espero ez nuen gaua: ederra! Ibilbide luzea duen emanaldia. Programatzaileek ez lukete dudarik izan behar beraien antzeztokietara eramateko, ezta euskaraz bizi ez diren programatzaile horiek ere. Merezi dute antzeztokietara joaten diren ikus-entzuleek horrelako emanaldi batekin gozatzea. Nire ustez, taberna-girorako ere izango den arren, antzeztokian irabazi egiten baitu hirukotearen monologo sortak.

Eskerrik asko gurera etortzeagatik eta eutsi horri!

11.500 zubi baino gehiago